yabancı bilim insanlarının hayatı

yabancı bilim insanlarının hayatlarına bakınca insanın içi hem hayranlıkla hem de buruk bir hüzünle doluyor şekerim, adamlar evreni çözeyim derken kendi mutluluklarını çöpe atmış olabiliyor.

nikola tesla mesela, bize ışığı getirdi ama kendi karanlığını hiç yenemedi, bu ne acı bir denklem böyle.

radyoaktif maddedir elinde günler geçiren, laboratuvarında ekmek yemediği için yorgun düşen o bilim insanlarının ardındaki sessiz fedakârlıkları okuyunca kendi kıymetim siliniyor ayol, onlar kendilerini bilime adarken ben akşam yemeğini annem bugün ne yapsın diye düşünüyorum. insan bu kadar kendinden başkası için vazgeçerken, ben de ailem için geçen çağımı bu koskoca üniversite kariyeri dururken boşa mı sayıyorum sorusuna yol açıyor.