ıssız adam sendromlu türk filmleri

yemin ediyorum başrol erkek kışın ortasında kabanla denize bakıp ağlarken o adama sarılan kızı görünce cinnet geçiriyorum. resmen kızın gençliğini çürütüp sonra da seni korumak için gidiyorum diyen bu toksik romantizm kurbanları midemi bulandırıyor.

siz siz olun bağlanma sorunlu travmatik erkek peşinde böyle filmlerdeki gibi heba olmayın kızlar.

her sahnede boş boş uzaklara bakıp inanılmaz derin bir gizemi varmış gibi davranan ama aslında sadece korkunç derecede toksik olan bu adamları romantize etmekten artık hepimize gına geldi. allah aşkına bu yorucu başrolleri alkışlamayı bırakıp acilen bir çift terapisine falan yollayalım bunları.

yaralı ve gizemli takılan o problemli erkek modelini hayatımızın tam merkezine koyan leş gibi yapımlardır. resmen koca bir jenerasyon bu filmler yüzünden ellerinde mendille arıza adamları terapi merkezi gibi düzeltme fantezisine tutuldu.

sonra gerçek hayatta sağlam bir duvara toslayınca da günlerce bitmeyen ağlama krizleri başlıyor tabii.