yalnızlık hissini yenmek

yalnızlık hissi öyle üzerine gidilince kaçan bir şey değil; daha çok, kendisiyle baş başa kalmayı öğrenince bir yerden sonra o dayanılmaz ağırlık hafifliyor. bazen bir keman taksimi bir hüznü alıp götürür ya, insan da bir gün aynı şekilde o duyguyla sarılıp onu dönüştürmeyi öğreniyor. sonra anlıyorsunuz ki kendinizle olmak, tam anlamıyla bir boşluk da değil aslında; kaçırdığınız pek çok sesi o sessizlikte duyuyorsunuz.