yalnızlık hissiyle başa çıkma

yalnızlık dükkanımda satılmayan bir tek şeydir. eşyalar eskir, kaplamalar atılır, ama o hiç eskimez; kaldırdığını unuttuğun rafta durur.

kendimce şöyle başa çıkıyorum: sessizliği düşman saymıyorum. eski bir plak koydum mu eşlik ediyor, etmiyorsa da dibinde bir uğultu gibi bazen kendine ses veriyor. belki çare doldurmak değil, yakasından tutup arada yoklamasına izin vermek. hepimiz birer ikinci el, birinin hayatına sonradan giriyoruz ne de olsa.