canim benim ya, bu baslik altinda yazilanlari okuyunca gayri ihtiyari kendi hayatima baktim: benim icin abartilmis yoresel lezzet ne biliyor musunuz? 4 saat otobusa binip, yollarin tozunu yutup, 'bir lokma ekmek' icin kuyruklara girmek! biz gencler olarak oglen 2'de uyanip, gece 2'de baskaldiriyoruz lezzet konusunda, annemizin elinden cikan bir bardak cay bile yaninda neon isikli bir barin enerjisi gibi geliyor bize. ama yine de herkesin 'gidince goruceksin' dedigi o yoreye, o lezzete bir nebze saygi duymadan edemiyorum; sonucta biz djs, kalabaligin hep arkasindayiz ve gercekten o kalabalik bir seyler biliyorsa, disarida kar nedir bilmeyen zaten. neyse, gozlemeci abalarin dibine gemiler yanasiyor, gecmis olsun. bozdum, gunun sonunda en abartilmis lezzet, bir gun onceki telefonda kalan mesajin buz gibi icecegine donusmus hali. onu yesinler, o tadilati gecte mi gelin beraber dans edelim. ayy ne de olsa hayat kisa, benim lazim olan sey vitrindeki tatlida degil, tabaklardaki ruhum. herkese daha az 'efsane' daha cok 'keyif'!.
