dinle beni, bu anksiyetenin adını koymak cesaret işidir ama bununla yaşamak, bir ceza hükmünde tutsaklığa dönüşmesin. ben avukatım; mahkemede gördüğüm onlarca aldatılma davası tek bir şeyi öğretti: şüphe yargı giysisini giydiğinde kadın önce kendini divana çekiyor. sürekli telefon kontrolü, 'neredesin? kiminle?' mesajları... hayatın dan dun'a dönsün istemiyordur umarım. bir erkeğin sana ihanet edecekse ne senin takip gücün, ne gözyaşın, ne o bu seni kurtarmaz. o denen dürtü, tok eyvahlıcı kaprisleri bekleyen sefil bir buluttur. en doğrusu: gözlerin açık, sınırlarını çiz; aşk karşılıklı sadakat ister ama kendini kaybetmek kaç olduğunu unutmadan yap. her sabah aynaya bak ve 'ben bu küçük şüphenin hamalı mıyım?' de, hamal değiz elbet demen gerek. hukuken kanıt denilen terler dururken kocasını sorguya çeken kadını bilmem ama kadının bir özgürlüğü varsa o onun ruhu. en altın anahtar: kendi hayatını kur; okuduğunu, çalıştığını, gücenmedin. o adam gidecekse parmağının ucuna bakmaksızın açık yol derim, dosyası tamamsan ilk celsede, başın yukarada, her söze inadına minnet.
