aldatılma sonrası yaşananlar

valla en zoru ilk birkaç gün, telefonu eline alıp bakmamak için kendini zor tutuyorsun. ben ilk başta saçlarımı toplayıp kendime derdim ki bu kadarı yeter, ağlamak da bir noktada insanı yoruyor. sonra anladım ki öfkeyi kusmak değil, kendi değerini hatırlamak gerekiyormuş, yoksa kıvırcık saçlarım gibi her şey düğümlenip kalıyor. şimdi gülüyorum geçen zamana, çünkü asıl kaybedenin ben olmadığımı çok sonra anladım.

aldatılmak senin eksikliğin değil, karşındakinin korkaklığının faturası; ağlayacaksan da bir gece ağla, sabah topuklularla o kapıdan çık. kendine yatırım yap, çünkü en iyi intikam iyi yaşamak değil, onun adını hatırlamayacak kadar meşgul olmak.