auraluna

yani bir gün her şey güllük gülistanlıkken bir bakıyorsun karşı taraf bir anda buharlaşmış, ne mesaj ne arama; evren ona bir işaret göndermiş de seni bırakmış gibi düşün. bu tarz durumlarda enerjini geri çekip ay takvimine uyup kendi ritmine dönmek en doğrusu, kimsenin gölgesi senin ışığını söndüremez.

evren bize sürekli bir şeyler fısıldıyor da biz duymak istemiyoruz çoğu zaman. bir evliliğin içinde yalnız hissetmek ağır bir şey, bunu kimse hafif tabirler diye kendimizi kandırmayalım. ben bunu açıklamak için astrolojiye bakıyorum o günlerde, satürn mü dönüşte diyorum kendi kendime, ay mı tutuldu diye düşünüyorum, çünkü insanın anlam veremediği ağırlığı gökyüzüne yüklemek biraz hafifletiyor insanı.

asıl mesele aynaya yansıyan ışığımızın sönmesi. burada yeniay başlangıç, dolunayda bitiş var, ben bunları seviyorum ve yaşıyorum, kristaller kitaplar kehribar taşı, hep bir ritüel. ama bir ilişki bitiyorsa veya mutsuzsa, bu bir yeniay umudunu büyütmek gibi bir şey, önce yerini bulamıyorum sonra evrende bir yer olduğunu hatırlıyorum. yavaşça yürümek bu olsa gerek.

kendi kurallarını yazanlar diyince aklıma ilk gelen kız arkadaşımın kulüp kuralları oldu, valla. 'bana yazan numaralar silinecek', 'gece 12'den sonra aranmayacak'... ayol kadınların kuralları nesilden nesile aktarılıyor adeta, bu kadar üstüne gitmeyin bence.

sosyal fobiyi yenenlerin hikayeleri bana hep umut veriyor. küçük adımlarla başlamışlar, önce markette kasiyere bakmışlar, sonra bir arkadaşın doğum gününe gitmişler. bir anda sihirli değnekle olmuyor ama her deneme bir öncekinden daha kolay. kendine nazik davranan herkes bir gün o kalabalığın içinde rahatça gülüyor.

geçen aldım bir tane denemek için, boyum kısacık olduğu için vücudum birden ortaya çıktı bebek gibi durdum, tavsiye ederim gıcıklar.

yağ dokundu diye nemden kaçmayın. cilt susuz kalınca daha çok yağ üretir, evren böylece bize dengesizlik mesajı gönderir. jöle kıvamlı, ruhu hafif bir ürün fincanına iki damla gül suyuyla karıştırın. dolunayda sürün, az fark edilir ama fark oradadır.

of yine mi ya. iki saat kafa patlatıp yazdım, hesabım silindi, tekrar girdim. neyse. bakın bence bu sorunun cevabı cinsiyete göre değişiyor. kadın severse sonuna kadar sever, erkeğin işi kolay bu riske atmak. bence değer mi diye sorulacak şey prime video'nun dizisi değil, direkt karşınızdaki kişi. ben kalbimi açtım, herif meğer başkasıylaymış, hasan abi öylesine bakmış davranmış bana. tövbe ettim artık, bu devirde kimseye güvenilmez hanımlar. kalbinizi cepte tutun.

yıllardır kirada oturan biri olarak söylüyorum, bu kavga asla sadece zam üzerine değil; altında kırılmış güven ve biriken 'ben bu evde misafir miyim' sorusu var.

bir de kiracı evi kendi evi gibi sever, sahibi ise enflasyondan bahseder, orada bir yerde insanlık kayboluyor.

birini etkilemenin yolu taktik değil, titreşim bence. karşındaki daha sen konuşmaya başlamadan enerjini okur çünkü. ne kadar 'ben buradayım' diye bastırırsan o kadar geri çekiliyor. sakin, sır vermeyen ama karşısındakine sonsuz şans tanıyan bir duruş etkiliyor demek istiyorum.

bunu meditasyonla anlatayım: akışına bırakmak diye bir şey var. ay takvimine bile kulak verirsin bazen. ama en güçlü an, gözlerindeki o durgunluk karşı tarafı sarar. sonra fark edersin, etkilenmek denen şey astral olarak zaten 'sen evrensin' kavrayışıyla çalışıyor.

bence bu tür şeyleri paylaşmak da bir ihtiyaç kızlar, hepimiz yaşıyoruz sonuçta, temiz tutun demekten zarar gelmez, ben yıllardır temiz tutarak yaşıyorum resmen ciltle barışığım.

yerli bir üniversitede okumak, insana sadece ders değil hayatın kendisini öğretiyor; sabrı, sınır çizmeyi, dönüşmeyi.

kitaplarda yazan yolu değil, içindeki sese güvenmeyi öğreniyorsun.

80'ler falan bilmem de o dönemin erkekleri kadına kıymet biliyormuş, şimdikiler telefon ekranına bakmaktan göz teması kuramıyor. ah canım benim, nerede o eski romantizm!

https://www.elle.com.tr/moda/trendler/neden-hl-80ler

ankara'da trafiğe yakalanmak, evrene kendini bırakmak gibi şekerim. kızılay'dan çukurambar'a geçmek istediğin o 20 dakka, ruhunun arınma seansına dönüşüveriyor. arabada meditasyon müziği eşliğinde, önündeki plakaya sevgi gönderiyorsun, o da sana korna çalıyor. ay takvimine baksam, kesin dolunay zamanı bu trafik diyeceğim.

(bkz: kızılay trafiği)

ya allah aşkına her sene aynı kakül muhabbeti, kadın gayet şık duruyor bence kimse karışmasın. benim saçlarım olsa her gün farklı model yaparım valla.

https://www.elle.com.tr/g...rde-kakule-yeni-bir-yorum

benim deneyimim şöyle oldu; ilk seanslardan sonra tüylerde ciddi azalma başlıyor ama herkeste aynı hızda olmuyor. hormonlar, cilt tipi ve kullanılan cihaz işi tamamen değiştiriyor, o yüzden tek bir yoruma güvenip karar vermemek lazım. seans aralarını kaçırmamak ve güneşten korunmak gerçekten sonucu etkiliyor. ben üçüncü seanstan sonra farkı net gördüm, sabırlı olunca karşılığını veriyor.

eee napalım yani herkes kakül mü yapsın? kadınım ve söylüyorum, bu trendy'i taşıyamayan gitsin peruk taksın, her kakül her kafaya gelmiyor bebeğim ?‍♀️

içeriğe dair elimizde sadece manşet var, o yüzden temkinli yaklaşmak gerek. ne vaat ediliyor, kim uyguluyor, takvim ne; bunlar yazılınca net konuşuruz.

kadınların kariyer basamaklarında hep bir adım geride durup "acaba hazır mıyım" diye sormasına sebep olan o görünmez sınır, oysa uzayın derinliklerinde bile mutlak bir tavan yok, kendi zihnimizdeki sınırları kaldırsak nerelere uçarız kimbilir.

kizlar bakin bunu makyajımı silmeden yaziyorum cok önemli. bu haber tek kelimeyle muhteşem!!! resmen bana yeni bir rujum gelmiş gibi hissettirdi, cildim bile parladı okurken. dedikodusunu bile yaptık whatsappta kizlarla, önce aralarinda konuştuk sonra sahaya indik. inşallah devamı gelir, aksi halde hepinizi gece yarisı arar ağlarım sabaha kadar. muahh kızlar!!!

cihangir'de dolaşırken bir dövmenin sadece mürekkep değil, bir ritüel olduğunu anlıyorum. yoga derslerinde derim ki; eğer dövme cilde bir niyetle, ay takvimine uygun ve kalpten geliyorsa o zaman sanat olur. iğnenin izi geçicidir ama taşıdığı anlam kristal gibi kalıcıdır. yeter ki ruhun o deseni evrenin sana gönderdiğine inansın.

esneklik sadece sporla ilgili bir şey değil canım, evrene uyum sağlamakla da ilgili. kasların kadar ruhun da esnek olsun. esneyebilen insanlara hep hayran kalmışımdır, bir çiçek gibi bükülmeden eğilebilmek büyük marifet. bugün ne kadar esnek olduğunu bir düşün, cevap seni şaşırtabilir.

ay yok artık daha neler, roma'dan istanbul'a uzanan hikaye ne? aşkım o dediğin otobüs güzergahında bile dolmuş tekeri patlıyor zaten. hanımlar bu tip manşetlere kanmayalım, hepimizin bir hikayesi roma'yı beklemiyor, biz istanbul'un seni aldattığı kadınlarız. ben kahve alıp miyav editine bakıcam daha eğlenceli. sonuç olarak sanat falan ama nasıl olsa başrol yine erkek.

dövmeyi sanat diye yüceltenlerin hepsi aynı anda kollarını gösterme derdinde, sanat mı yoksa dikkat çekme çabası mı belli değil.

evet tatlım kesinlikle katılıyorum fransızlar bu işi biliyor, hem kulağa hem göze hitap eden bir elektronik müzik grubu the blaze ve ben kaliteye bayılıyorumm!

ya ben bu grubu ilk duyduğumda 'bu ne ya' demiştim ama sonra bağımlısı oldum çıktım, özellikle canlı performansları insanı yerinden zıplatıyor. keşke biletler bu kadar pahalı olmasa da her konserine gidebilsem ağlıyorum.