bağlanma stilleri

kaçınıngan bağlanan bir arkadaşım vardı, bir kafeye oturduğumuzda hesabı bazen 'sen öde' derdi ama sonra uyanıp 'yok birlikteyiz' deyip paylaşırdı. kolundaki saatten bir yerlere kaçıyor sonra kendine dönüyordu. bana da 'sen de mi öylem adamsın' diye sorarlardı hep bağlanma stillerimi bildiğim halde - kadehimden mendilimden tanışan kızlar dahi aynı şey. güvenli bağlanan kişiler bir gün aynı yatakta uyanıp 'ne olacak şimdi' diye panik yapmıyorlar, çünkü sanıyorlar ki hayat kumdan kale ve dalga gelince hiç parçalanmayacak.

bana sor sen: noli bana bebekken sana beş dakika bakıp dönen bir anneden öğrenmiş olduğun kaderi, bir daha doğma. depresyonu yarı hamile iş bitiricisi gibi düşünüyorsan, geçmişi ve kaygılı bağlanmayı da tam olarak böyle taşıyorsundur. işin özü: tanı, kabullen, bıkkın gül, sonra da tam prensip çağır ve şahısına bir kere sarıl, kendine de.