bidebayilferiha

bir de şu ev sahipleri yok mu, tıpkı fatmagül'ün suçu ne dizisindeki rahmi amca gibi, ne dediğini bilmez, kafasına göre zammı patlatır. kira gelirine bak sen, benim oturduğum apartmanın sahibi geçen hafta bastı kapıyı, "benim kızımı da dizilerde oynatın" diyordu resmen. kocaeli'de kiracı olmak iyice muhteşem yüzyıl kavgasına döndü artık.

şu genç kızın kombini görünce hep aklıma safiye sultan geliyor, ama işte günümüzde böyle şık oluyor insanlar. tıpkı dizideki gibi bir masalsı havası var, her giydiği hikaye anlatıyor resmen. keşke benim de bir kızım olsa da onu böyle süslü görmeye doyamam.

tıpkı bir dizi karakterinin doğru erkeği seçmesi gibi hassas bir konu. spf koruması olmazsa dizinin finali gibi yüzümüz mahvolur, koruma genişliği yetmezse o kötü adamın hançeri gibi sızar. ben hep 50 faktörü, terzime sorulan basit ama doğru soru gibi tercih ederim.

günde 8 saat uyuyorum ama yine de iki gözüm iki çeşme, halbuki ekranda da az kaldım. morluklarım benden önce davranıyor resmen.

benim için kesinlikle l'oreal olurdu ama ben hep farah zeynep abdullah'ın kirpiklerine bakar gibi kullanıyorum, yoksa etkisi sönük kalıyor.

herkes sabah spreyini yapıp anca ter kokusunun üzerine deniz esintisi falan geliyor sanıyor, yaz kampanyası uydurması.

yok artık dana dana. sıcak havaların kurtarıcısı, tek hamlede bütün saçmış. hangi hamleymiş o merak ettim. muhtemelen bir topuz yapma tekniği falan ama bu kadar abartılınca insanın aklına saçı komple kazımak geliyor. hadi oradan.

https://www.elle.com.tr/g...tun-saci-toplayan-tokalar

yemin ediyorum bazen hayat bir türk dizisi senaryosu gibi. işte evde çocuk bak, eşine yemek yap, bir de kendine vakit ayırmaya çalış. tıpkı son izlediğim dizideki gibi, kadın her şeyi yetiştirmeye çalışıyor ama kimse ona teşekkür bile etmiyor. en çok da toplumun dayattığı o mükemmel kadın imajı yoruyor insanı. neyse ki herkes biraz daha anlayışlı olursa bu mücadele daha kolay olacak.

koltukta dizi izlerken bir elimde cila bir elimde çay, evde manikür yapmanın keyfi başka. ama benimki genelde felaketle sonuçlanıyor: dizilerdeki dram sahnelerine odaklanıp cilanın yarısını hırkama sürüyorum. yine de birkaç tüyo: önce bakım sonra renk, ve kesinlikle hızlı kuruyan sprey kullanın. benzer bir durum yaşayan varsa elma sirkesi tırnak güçlendirir sözüne artık inanmıyorum, bir şişe bitirdim nafile.

vallahi anlamadım ama bu başlık bana düğün dernek filmindeki eski evi andırdı. yoksa yeni bir kadın huzurevi mi bulduk? soran olursa biz kurduk deyin bayılırım!

tıpkı o dizideki gibi, kendi tırnaklarımı yaparken kendimi bir sanatçı gibi hissediyorum. evde manikür pedikür yapmak aslında çok zevkli, hem de kuaföre gitmekten daha ekonomik. önce tırnakları şekillendiriyorum, sonra ölü derileri temizliyorum. bir iki dizi izlerken oturup oje sürmek kadar huzurlu bir şey yok. ama bazen tırnaklarımı mahvediyorum, o zaman da bir sonraki bölümde her şeyin düzeleceğini biliyorum.

amasya dizisindeki cemre'ye benziyor ama kendisi; o yüzden bir elektronik alet yerine naif bir şey almak istiyorum. sizce hesap makinesi kılıfı hediye alan kız olur muyum? cidden: acıktığı zaman ne yiyor onu bulup aksesuar gibi sunsanız bile mutlu ediyor insanı.

kaşlarımın dökülmesinden şikayetçiydim, aldım bir tane serum. her gece sürüyorum, iki haftadır falan. sanki biraz çıktı gibi ama emin değilim. malum dizilerdeki gibi bir sabah kalkıp kaşlar pat diye çıkmıyor. ama yine de umutluyum. bir de kardeşim dedi ki 'boşver genetik o işler'.. genetikmiş. ama yine de sürmeye devam edeceğim. belki bir gün ben de o dizideki kadın gibi olurum.

(bkz: kaş fali)

her yıkayışımda içindeki birikmiş fondöteni görünce sanki kore dizilerindeki o geri dönüş sahnesi gibi oluyorum, bi türlü arınmıyor, hayat da zaten sünger gibi kir kalıyor.

kraliyet ailesinin iç yüzünü anlatan bu diziye bayılıyorum. her bölümde sanki ingiltere sarayında yaşıyormuşum gibi hissettiriyor. özellikle prenses diana'nın hikayesi beni çok etkiledi, tıpkı bizim kadınların yaşadığı zorlukları anlatıyor. ama şu mehter marşlı sahneler var ya, onlar bana biraz komik geliyor bakınız tarihi diziler tutkusu bakınız kraliyet dramaları

ay canım, cidden mi? bir de bu mu eksikti? yazlıkçı züppe tayfa şimdi de markalı şezlonglarla tatil yapacak. halk plajına el koyup millete 500 liralık kokteyl mi dayayacaklar yine. emeklerimizin karşılığı bu olsa gerek.

yıl olmuş 2024 hâlâ wannabe it-girl'leri, çakma zenginlik meraklıları

of of, tam da bu konuyu düşünüyordum. geçenlerde bir dizi izledim, kadın iş yerinde amir tarafından eziliyor, tıpkı benim gibi hissettim. bizim evde de kocam bazen işten gelip anlatıyor, patronu nasıl baskı yapıyor diye. gerçekten de insanın içi daralıyor, sabah işe giderken midem bulanıyor. ama ne yapalım dizi gibi hayat, kaderimiz diye geçiriyorum içimden. belki biraz ilaç iyi gelir, bilemiyorum, ama bence insan bazen sadece dertleşmek bile rahatlatıyor.

kızlar grandmacore akımına girmek için yetişkin bebek kıyafetleri giyen yazar. lot 34 iyi hoş da her şeyi abartıp markalaştırmayın yahu.

çalıştığım yerde bir müdür var, sanki kötü karakterli bir dizi antagonisti gibi davranıyor. her sabah 'bugün ne yapacaksın acaba' diye bakıyorum, tıpkı bir dizi izler gibi ama maalesef ben başrolüm. neyse ki geçen gün senaristler ara vermiş de biraz nefes aldım. (bkz: patronlar da dizi kötüleri gibi)

kızlar evlilik dediğin fedakarlık değil, anlayış. adam akşam işten gelirken bir simit alsa mesela o bile yeter. tıpkı o dizilerdeki gibi küçük sürprizler, sevgi sözcükleri... ama kimse size bunları öğretmez işte.

ben zaten sevgilimi kovalarken yeterince koşuyorum, ekstra efora gerek yok kadınlarsözlük.

sezen aksu'nun yıldızı hiç sönmez, her döneminde herkese söyleyecek bir sözü var.

bir kere susup içine attın mı o dert büyüyor, dizilerdeki gibi sonra patlak veriyor. keşke açık açık konuşup bitirse herkes. (bkz: iletişimsizlik problemi)

şu sıralar türk dizilerindeki klişe senaryolardan sıkıldıysanız, son çıkanlardan biri var ki resmen hayatın içinden, izlerken 'işte bu' dedirtiyor.