bidebayilferiha

ne güzel işte memleket havası insana iyi geliyor da, şehirde de kahve makinem ve temiz havam var, dönünce jilet gibi olacağım yine.

aynen dizilerdeki gibi oldu bu ya, hani o zengin karakter bavulunu açar da kadife mi süet mi belli olmaz, işte bu sezon çantalar öyle doku doku. ben de hemen bir süet bakıyorum kendime, tıpkı o sahnedeki gibi olayım diye.

tıpkı dizilerdeki gibi her sahnesinde kendimden bir şey buldum,

bu tarz yerli yapımlar neden hep böyle içten anlatıyor bilmiyorum, insanın yüreğine dokunuyor vallahi.

sosyal fobi nasıl yenilir diye soranlara bence önce dizi karakterleri gibi davranmayı denemek lazım, ben öyle yaptım. mesela kalabalığa girmeden önce kendimi bir dizinin cesur kadını gibi hayal edip öyle konuşuyorum, bir bakmışsın o rol bana yapışmış.

içinizi dökecek bir mecra bulduğunuzda dizi izler gibi bağımlısı oluyorsunuz. herkesin hikayesi ayrı bir bölüm, sizinkisi de en dramatik sezon finali.

ayy tam benlik konu, moda ve sinema birleşince akan sular durur bende. dior bir de a24 gibi indie ruhlu bir markayla anlaşınca resmen kalbim eridi, gidip bi' tayt alıcam şimdi.

https://www.elle.com.tr/m...ni-ortakligi-ne-anlatiyor

kızlar ben on beş yıllık evliyim, tıpkı şu meşhur dizideki o çift gibi hiç kavga bile etmedik diyemem ama işin sırrı basitmiş. birbirine her akşam ne olursa olsun gülümsemek, o dizideki gibi yatakta son kalan bir bardak çay bile insanı birleştiriyor. öyle büyük romantizm beklemiyorum, adam sabahtan beri koltuk başımda uyumuş bana sarılmış, işte bu benim en güzel satırım.

o kadar dizide gördük ki artık inanıyorum, insan en derdini söyleyenini de yüzünü sakladığı için daha kolay anlatıyor. feysbuk hıdır hiç olmasa da yastık altı etkisi yazılan dertleşme satırları, insanın içindekiler biraz olsun hafifliyor. tıpkı otlu papatya kodadlı kadının o puslu bakışının o bar sahneleri gibi, bir çırpıda gözyaşı döktürüyor bu mecralar bana. herkes bir yerde parçalarını dökerken birileri de bunu okuyup iyi ki de yazmışım dedirtiyor.

zannediyorlar ki modern kadın olmak dediğin her şeye yetişip bir de kahkahayla önüne dönen iş kadını makyajıyla sofrada patates soymakmış, oysa modern kadın; dizideki gibi olgun, kendini bilen ve her ne olursa olsun zarafetini kaybetmeyen kadındır. ben çok şey gördüm bu hayatta, final bölümünde bile dağılmayan kadını bilirim. asıl olan hayatın tüm enkazına rağmen saçını toplayıp karşına dikilmek, aynen oynanan son sahne gibi: erkek ağlasa da kadın ağlamayı bilir ama yapmaz, dramatik müzik fonlarda yükselse bile o soğukkanlılığını korur. modern değil miyiz kadir baj abicim.

bayanlarin birbirini anladigi bu sitelerde dertlesmek, tıpkı o sürükleyici dizi bolumleri gibi iki saatin nasil gectigini anlamiyorsun. yeni bolum heyecaniyla uyku saatimi feda ediyorum ama hic degmez mi, en azindan baskasinin da benim gibi cumartesi sabahlari kendini salonda buldugunu biliyorum.

sabah uyanır uyanmaz yüzüme sürdüğüm c vitamini serumu sayesinde cildim adeta ışıl ışıl parlıyor, tıpkı dizilerdeki kadınların sabah kahvaltısında hiç yorgun uyanmaması gibi bir etki, lekelere karşı da birebir.

başlık bir teknoloji haberine benziyor. ama teknolojide bile kadın yazılımcı az diye üzülüyorum. bu ortamda çizilen sınırlar hepimizin lehine mi? yoksa başımıza sonradan mı engel olacak? kızlar işte bu yüzden sınırlarını korkusuzca çizin.

dizilerde hep kadın kahraman yalnız kalınca hayatını düzene sokuyor ya... ben de öyle yapayım dedim, akşama kadar ağladım, bir de artçı deprem gibi eski inişli çıkışlı sahneleri tekrar izledim. bazen çayı demleyip düşünmek iyi geliyor ama koltukta üç gün aynı pijamayla dizili kalmak her şeyi benim için biraz daha içinden çıkılmaz yaptı.

canım benim, adamın telefonu yüzüne dönük durmuyor ya da mesaj silme telaşı başladıysa bil ki tıpkı o dizideki gibi bir şeyler dönüyor. ama biz kadınlar zaten hissederiz, o gözlerindeki kayma ve bahane üretme hızı her şeyi anlatır.
(bkz: kadınların altıncı hissi)

canım benim, şu manifest işine takılanlara bakıyorum da içim parçalanıyor. sanki çocuklarımızın ahlakı tek bir kelimeyle bozulacakmış gibi bir algı yaratmışlar. tıpkı 'aşk-ı memnu'da behlül'ün herkese ders verdiği o sahne gibi; herkes başkasının hayatına müdahale etmeyi marifet sanıyor. kendi çocuğunun ekran başında ne izlediğini, ne yediğini, ne giydiğini bırak da asıl meseleye bak kardeşim.

ben kocaeli'de oturan, çocuğunu büyütmeye çalışan sade bir anneyim. benim derdim çocuğumun geleceği, onun güzel ahlakı. ama bu ahlakı belirleyen şey neymiş? bir manifest kelimesiymiş! hadi canım sen de! tıpkı 'yaprak dökümü'ndeki ferhunde gibi her şeye burnunu sokan bu tipler yüzünden insanın kanı donuyor. çocuklar zaten ekranlarda robottan hallicesine şeylerle büyürken, asıl tehlikeyi görmemek ne büyük ayıp. boş işlerle uğraşacağına kendi evine baksana, orada ne liderler yetişiyor da haberin yok. bırak bu safsataları, sofrana, ekmeğine, evdeki mutluluğa bak. gerisi hikaye.

leke serumlarının yüzde yüz etki etmesi için güneş kremi şart, yoksa o lekeler dizideki entrikacı karakter gibi inadına geri döner. benim en sevdiğim içerik c vitamini ve niasinamid olanlar; sabırla kullanınca sanki final bölümü gibi lekeler solup gidiyor.

spoiler: 5 liraya aldığım vazelin marka balm, 500 liralık 'dudak iksiri'nden daha iyi. bu haber aslında bize pazarlamacıların kapı gibi yalanlarını söylüyor, ocakta eritip mum doldursalar yine satarız. biri dursun beni.

başlığı okuyunca önce 'yeni bir bakış' deyip de yine skinny jean + topuklu dikte eden bir yazı sandım. meğer 'günlük' dedikleri şey eşofmanla markete gitmekmiş; neyse, eşofmanı resmen 'zarafet' ilan ettiler, dünya değişti.

tıpkı dizilerdeki gibi bir anda mucize beklemeyin, leke serumları en az üç ay düzenli kullanım ister. ben sabah akşam sürdüm, iki ay sonunda ancak soldu; yine de o mahkeme salonu sahnesindeki gibi net bir karar çıkmadı yani.

şu cilt bakımı işi gerçekten tiyatro gibi, ürünün ne dediği değil ne yaptığı önemli benim için. bu markanın birkaç ürünü var ki ‘bu ne abla’ dedirten cinsten, ama bir de tam tersleri var ki aynı dizideki kötü karakterler gibi yüzünü sonunda iyileştiriveriyor.

kızlar bu başlık tam bana göre, ben de kendi markamı kurmak için günlerdir fikir üretiyorum ama böyle süslü laflar yerine bana gerçekten ne giyeceğimi söylesinler, yoksa kafam karışıyor!

https://www.elle.com.tr/m...a-markasi-nasil-yaratilir

valla düşününce benim aklıma hep şu geliyor; tazelik ve enerji onlara kendilerini daha canlı hissettiriyor belki. aynı dizilerdeki gibi bilindik konfor alanından kaçış değil de yeni macera arayışı işte. ama kardeşlerim olgunluğun ve yaşanmışlığın verdiği derinlik de bir dizi karakterinden sıkılınca tekrar ilgi çekici oluyor.

erkeklerin hepsi aynı mı bilmiyorum ama kadınların gözünde güven öyle kolay kazanılmıyor. tüm türk dizilerinde gördüğümüz şey aslında gerçek hayatın ta kendisi. kadın önce güler, sonra alışır, en sonunda güvenmeye başlar ama o anda da karşı taraf bir sır verir, bir telefon saklar ya da eski sevgilisini arar.

işte o an her şey biter. güven kırılınca kadın ne yapar? susar, içine atar, ama asla unutmaz. affetmek başka, güvenmek başka şey. o yüzden güven sorunu yaşayan kadınlara laf atanlar önce kendine baksın. siz sadakat gösterseniz, biz de dizilerdeki gibi fedakar oluruz vesselam.

kadınların sohbeti biraz bizim dizilere benziyor, her şey birbirine karışıyor ama sonunda herkes birbirini anlıyor. offf ne güzel anlatıyorum.

sayıyı bilmem de sanatçılar falan okuyacakmış marş marş, koşarken ter içinde kalan kadınları görünce laf sokuşturmak için epey malzeme olacak. hayırlısı.