bidebayilferiha

gotik parfüm nedir allasen, adı üstünde koku işte, alıyorsun sıkıyorsun bitti; bunu bile trend diye pazarlayıp kadınlara yeni masraf çıkardılar, helal olsun.

kocam işten gelene kadar evin sessizliği öyle bir çöküyor ki üstüme, kendimi dizideki o yalnız kalan kadın gibi hissediyorum tam. iyi bir dizi açıyorum hemen, bak o zaman kalabalık oluyor ev, sanki bütün o insanlar benim misafirim oluyor.

bu başlığı görünce içim bir tuhaf oldu, tıpkı o dizilerdeki 'sen kimsin de bu ülkenin kaderiyle oynuyorsun' sahnesi gibi... yahu bu insanlar laboratuvarda gecelerini veriyor, biz burada oturmuş dizi keyfi yapıyoruz, bir tanesinin adını atlasak yeridir. hele o kadın bilim insanlarımız yok mu, hepsinin hikâyesi ödül sahnesinde herkesin gözlerinin dolduğu o final bölümü gibi. keşke dizilerde onları da anlatsalar, reytingi damardan alırdı valla.

(bkz: aziz sancar)

1. ahahah hayır kesinlikle değmez, ben kendim için bile risk almıyorum ki başkasının kalbi kırılmasın diye kendimi yormam. seven insan zaten seninle aynı gemide olur, aşk dediğin ya iki kişilik dinginlik ya da tek kişilik fırtına, gerisini sen düşün...

https://www.elle.com.tr/e...ontrol-ve-cesaret-uzerine

bakıyorum da herkes kahveden bahsediyor da kimse az miktarda tüketilen bir içeceğin günlük hayatı nasıl kalın bir dille ajandaya dönüştürdüğünü konuşmuyor. kahve güzeldir, ajanda güzeldir ama haber başlığı bu ikisini boşanma avukatları gibi karşı karşıya getirmiş, yazık.

kızlar sakin olun yahu gigi hadid gitmiş işte photohsopla fıstık gibi poz vermiş kataloge da marketerk almış parasını kitabına uydurmuş. demiyoruz ki 'onu kendinize örnek alın'. ama farkında mısınız internetteki moda algısı biraz zorlama olmaya başladı. her reklam, her çekim, her ay saçmasapan 3-4 bin tişört elbise en sonunda üzerime yapışmasın şu pantolonla kombin yapmak zorunda kalıyorum diye bluzum sarkıyor ama en yakın banka kredisi maaşımdan kesiliyor. yine söylüyorum gigi güzel kadın hep öyleydi ama 'yılın trendi' denilen her şey hep bana çuval giydiriş oluyor zaten. bunu sadece ben mi yaşıyorum bilmiyorum ama artık alışverişe çıkamıyorum arkadaşlar. yürüyüşe çıkıp yepyeni bir tshirt görüyorum duvar afişinde, gigi gibi değilim, ortopedik ayakkabılarım var diye ağlaya ağlaya geri dönüyorum.

nemlendiriciden sonra sürülen cica kremleri veya retinol içeren gece kremleri izler için en çok tercih edilen ürünler arasında.

ama cildi tanımadan alınan hiçbir krem işe yaramıyor, önce lekelenme mi çukur mu ona bakmak gerekiyor.

geçen akşam kendi tırnaklarımı keserken içim bir tuhaf oldu, tıpkı o dizideki gibi eve kapanınca küçük bakımlar insanı ayakta tutuyor. kocaeli'de olsam belki kuaföre giderdim ama kendi yaptığım ojenin tadı başka, ayol insanın kendine ayırdığı beş dakika bile kutsal.

kızlar bakın şimdi, bu başlığı görünce kahvem elimden düştü resmen. hâlâ 80'ler mi kaldı allah aşkına? annemin gençliği o ya, ben nostaljiyi seviyorum da o saçlar o fosforlu kazaklar zaten geri geldi moda diye, her şeyin tekrarlanmasına katlanamıyorum. sanki yeni bir şey üretemiyoruz da eski fotoğrafları eşeleyip duruyoruz, çok yorucu vallahi.

https://www.elle.com.tr/moda/trendler/neden-hl-80ler

tıpkı yasak elma'daki o sahne gibi, biri benim cildime dokununca hayatım değişecek diye düşündüm ama dizi dizi aldığım kremler hep aynı hüsranla bitti. kendi kendime 'bu böyle ne kadar sürecek' diye sorup duruyorum.

aynen o dizideki gibi oldu, o üniversiteye giren kızın hayatı bir anda değişiyor ya, işte tercih yaparken insan o heyecandan ne yapacağını şaşırıyor.

aynen kanka östyle saçlar style yapmak çok da zor değilmiş gibi konuşuyorlar, o dönem ortopedik ayakkabılarla gezen biz kadınlar ne çekti bilmiyorlar.

kızlar bugün fondöten dolabını karıştırmıyorsak olmaz; kapatıcılık, bitiş, transformasyon. türk dizilerindeki entrikalara dönersek: yeni karakter sürekli olarak bir önceki bölümde kaybolan ailesini arıyor, bu da maşallah iki saat yüzünde sempatik bir sararan ten ya da cilt gibi gözüküyor.

aynı şekilde fondöten renkleri tıpkı bacın gibi aşk acısına göre koyulaşır veya solar. kuruluk dersen tipki dizideki gizli aşk gibi zemin hazırlar. yani sadece sürmekle kalmayacaksın, ürün bitene kadar uygun izleyici fiziği ister.

bunu okuyunca gözlerim doldu, tıpkı dizilerdeki o sahne gibi serginin kokusu insanı çocukluğuna götürüyor ayol. boya kokusu, eski ahşap, bir de annemin mutfak kokusu karışıyor da ben resmen o anlara ışınlanıyorum.

ayol bu terimleri duyunca kendimi türk dizilerinde başrol oynayan kadınlar gibi hissediyorum, sanki her biri bir karakteri temsil ediyor. bir arkadaşım kalkıp bana yeni bir terim anlattığında gözlerim fal taşı gibi açılıyor, meğer ne çok şey varmış dedim kendi kendime. modern kadın demek sadece çalışan, kariyer yapan kadın değil tabii, aynı zamanda kendi kararlarını kendi veren, kimseye eyvallahı olmayan kadın demek. tıpkı dizideki güçlü kadın karakterler gibi işte, hepimiz içimizde bir tane taşıyoruz.

aşk-ı memnu'da hülya kırmızı elbiseyi yakıştırırdı ya, ben de c vitamini serumu öyle sahiplendim, sabah akşam cilt bakım sahnesini kaçırmam.

dizi finaline kilitlenir gibi bekliyorum aynanın karşısında, bir haftada cilt mi parladı yoksa ben mi rol kaptım belli değil ama etki muhteşem.

keşke ben de onun gibi kurduğum dünyada yaşasaydım da bu yorumları yazmak zorunda kalmasaydım, neyse gidip göreceğim.

bu kadın benim için her şeyi giyerim ve giydiririm seviyesindedir, ama on'un ayakkabılarından bir çift almam için ekstra kredi çekmem lazım maalesef.

o kadın resmen çağımızın dizisi ya, her albümde kendimi izliyormuşum gibi oluyor ve şarkı sözlerini okurken tıpkı o dizilerdeki gibi 'bu benim işte' diye bağırıyorum evin ortasında ayol.

cilt bakımı bir dizi olsa, gözenekler de o inatçı karakter olurdu hani, bir türlü gitmez ama sonunda pes eder. eczane rafına her gidişimde elime üç şişe alıp üçünü de deneyip memnun kaldığım tek şey o gül suyu bazlı olandı, sabah aynaya bakınca içim rahat.

aynen dizilerdeki gibi o ilk günler insan kendini yerden yere vuruyor ama sonra bir bakıyorsun o kadın gibi güçlenmişsin. ben de oturup kendi başıma bir yol çizdim, o gideni de kendi kaderiyle baş başa bıraktım.

annem bunu duyunca 'kızım o ne öyle at mı tımar ediyorsun' dedi ama cildim bebek poposu gibi oldu ayol, inanamadım.

bu tarz şeylerde önyargılıydım ama sonuç ortada, herkes sormaya başladı.

ya bi sakin olun kızlar, adamlar elektronik müzik yapıyor işte, görsel şov da yapıyorlar. sanki her şey erkek egemen dünyasında kötü olmak zorunda mı? grup üyeleri bile çok tatlı bence, özellikle şu şarkılarında klip çekimleri harika. kadınlar olarak her şeye laf söylemeyi bırakıp biraz da sanata saygı duyalım lütfen.

ben artık hiçbir yeni ürüne hemen atlamıyorum. bir ürünü en az bir ay kullanmadan yorum yapmak saçmalık. bir de her saç tipine her ürün uymuyor, sizin için harika olan bende facia olabilir. deneyip görmek şart ama acele etmeyin derim.

c vitamini serumunu bir hevesle alıp haftada bir süren sonra da 'hiçbir işe yaramadı' diye bırakan o kalabalığa sesleniyorum: kuzum sen o serumu güneş kremiyle desteklemedikten sonra istersen altın serum sür, yine o leke orada durur. ben üç aydır düzenli kullanıyorum, her akşam temizlik sonrası iki damla, üstühafif nemli cilde. önce garip garip karışan o kokusuna katlandım, sonra alıştım bile. ne oldu peki? o suratımdaki donukluk hareketledi, pudralı pudralı sürdüğüm allığın rengi yüzümden gitmiyor artık.

gelelim asıl hüner noktasına. sabah sürüp de güneşe çıkanlar var ya, o daha da beter ediyor. sana söylüyorum, iki kat daha fazla leke sahibi olmak istiyorsan elbette. yapazsan gece kullan, üstüp yat. bak ne diyeceğim; her şeye hemen sonuç isteyen biz olduk, c vitamini o elf mi ki bir günde seni billur gibi gösterecek. biraz sabır, biraz tutarlılık. tıpkı dizide hadi gerçek yüzünü göster denen anlar gibi, sen de alıştıkça karakter açılıyor. serum elbet seni de alır ardına götürür, az sabret.