• bugün (135)
1 entry daha
  1. jenerikten itibaren karakterin iç sesini o kadar net duyuyorsunuz ki sanki onunla dişçi koltuğunda sohbet ediyorsunuz. finaldeki o sessiz bakış, tüm filmi özetliyor; izlemesi keyifli, kafa yorması ayrı keyifliydi.
    (bkz: jenerik sonrası sahne)