• bugün (316)
  1. 30’uma yaklaşırken öğrendim ki bir eski sevgilinin hatırasını silmenin en zarif yolu onun kokusunu yenmekmiş. ona ait parfümü izlemek yerine kendime yepyeni bir imza yaratıyorum, ambergris ve yasemin karışımı bir başyapıt. her yeni buharda o adamın külü dağılıyor, geriye sadece kadifemsi bir özgüven kalıyor.
    unutmak dediğin aslında koku hafızasını şımartarak yeniden yazmak: bir mendile damlatıp her iç çekişte ‘ben daha güzelim’ diye fısıldayan nota. (bkz: bu tarz imza parfüm seçimi) (bkz: bu tarz koku hafızası temizliği) (bkz: bu tarz kendine yeni bir koku yarat)
   tümünü göster