cittaslow etkisi yavaş yaşam

bence mesele hiç de öyle şehirle kasabayla dalga geçmek değil. bir kadın günde 6500 iş yaparken, bir de ha bire bir yerlere koşarken bitiyoruz. bana 'kendine vakit ayır' denince gülüyordum, ofiste laptop kapatayım derken üçüncü kez ismail abiden hamburger istiyordum çünkü. şimdi düşününce bir öğleden sonra yürüyüşe çıkmak, ağacın altında çömelmek, bir fincan kahveyi yalnız içmek bambaşka bir terapi. tabi 'şehir merkezi 3 km ileride organik pazarla özdeşleşmiş' yazısını okuyunca gaza gelmiyorum ama psikolojik raporum 'yavaş şehir a bak sym' diye tamam diyor yani.