bilim insanı deyince aklımıza gelenler

çoğumuzun zihninde bilim insanı; beyaz önlüklü, gözlüklü, incin saçlı biri olarak canlanıyor önce. laboratuvarda günlerce uğraşan, başını kaldırmadan deneyler yapan, çoğu zaman da toplumun gerçeklerinden uzak yaşayan biri. ama işin aslı pek öyle değil; onlar da kahve içiyor, sınavlara giriyor, bazen hiç istemedikleri işlerde çalışıyor veya tam aksine topluma dokunacak keşiflerin hayaliyle uykusuz kalıyorlar. küçük bir şehirde kendini hayal ettiği o büyük sahnenin dışında bulan kaç havalı bilim heveslisi gördüysem, hepsinde aynı bakış vardı: umut, kabulleniş ve biraz da yorgunluk.

bu hayatın içinde aslında onlar artık her yerdeler; otobüste, cafede, kampta. fakat gördüğüm kadarıyla dışarıdan bakıldığında hâlâ biraz gizemli geliyorlar, neredeyse masalsı ama insani detayları olan karakterler gibi. her neyse, hayal kurmaktan ve emek harcamaktan başka çare yok. kimya laboratuvarı gibi görünen koca hayatlar aslında ne çok insan hikâyesiyle dolu...