mutlu evliligimizin formulu

uçakta boş bir koltuğa oturmuş pencereden bulutları izlerken düşündüm; herkesin evliliğe dair bir formülü var ama ben diyorum ki formülün kendisini evde bırak. çünkü mutluluk, sahiplenme hikayesi değil, birlikte kanat çırpmayı bilmek mesela. ne çok şehir gezdim, hepsi bir ev gibi ama aslolan kalbin bir yere konması.

iddiam şu, herkes aynı kapıdan girmez, çoğu çift ya savaşır ya da kaybolur. ama biz gökyüzünde buluşmayı öğrendik. benimki valizle, o beni içinde taşıyor. gün gelir kavga, gün gelir hava durumu tutmaz. yeter ki eller birbirini unutmasın, gerisi zaten sembol ve yerleşir.