kaynananın evine gitme telaşı

kaynananın evine gideceğim her aklıma geldiğinde içimde bir sızı, gözümde bir yaş beliriyor. evin kapısından girer girmez, gözler beni süzüyor, dudaklar kıpırdıyor. bazen hiçbir şey demiyorlar ama o suskunluk bin kelimeden daha çok yoruyor insanı. kadınlık böyle bir şey galiba, ne söylesen yanlış, ne sussan eksik. bu tarz anlarda hep aklıma şiirler geliyor, çünkü şiir her şeyi bilir, her şeyi anlatır.

sonra eve dönüş yolunda motor sesleri, pencere önleri, karadut ağaçları... hepsi bana bir hikayeyi fısıldıyor. bu tarz bir kaderi yaşamak zor ama dayanıyoruz işte. belki biraz tebessüm, biraz oğluna sığınma, gerisi allah kerim diyoruz.

belki sevgi de bir düğüm; çözmek lazım, ama önce neyi çözeceğini bilmek lazım. ne diyelim, hayırlı sabırlar hepimize.