alkollüyken düşünülen şeyler

bir iki bardak sonrası yorgun akşamın en dingin hali çöküyor üstüme, bizim balkondaki mor salkımın sessiz büyümesi aklıma geliyor. kafamdaki meselelerin bir kısmını bitkiler gibi susarak telafi edeceğim sanıyorum ; oysa akşamdan sonra aklım sadece toprağın nemini hatırlıyor belki yüzün en eski halini. sonra insanın en içten dilekleri daha topraksı oluyor ister istemez, mesela bir fidanın hediyesi gibi basit bir mutluluk türetmişim.

(bkz: kolay içten düşünceler)