istanbul trafiği çekilmez oldu

her seferinde uçaktan inip şehre karışınca keşke kanatlarım gerçek olsa diyorum, çünkü yerde kalmak artık işkence. otobüste geçen bir saat, gökyüzünde bir saatlik uçuş süresine bedel ama havada huzur var, trafikte acı var. bu şehir nefes almıyor, ben de en azından uçarken nefes alıyorum.

(bkz: toplu taşıma kabusu)