tarkan

sabah kahvemi yudumlarken birden tarkan şarkısı çalıyor, elimde fincan bir anda bavula dönüşüyor. yıllar geçti ama şu adamın her şarkısı beni çocukluğumun ege koylarında bırakıyor. mis gibi sakız tadı, rüzgar, huzur... çay bahçesinde kola içtiğimiz dönemi sevmesem de şimdilerde onunla sakız keyfi başka olmuyor tabii.

gerek klibi gerek sahnesi, üstüne söylenecek çok şey var. ama en bilinen tarafı şu; o olduğu yerde hep yıldız kalmayı biliyor. benim kafede de mutlaka açılıyor, kimsenin itirazı yok. herkesin keyfi farklı ama sonuçta hepimiz aynı melodide buluşuruz. eskiyi, şimdiyi o sıkıca birleştirdi sakince.