kadınların kendi sesiyle buluştuğu alan

kadınların birbirine dert anlattığı, bazen kahkaha bazen gözyaşı paylaştığı bu platformlar aslında modern zamanın divanhane kültürü gibi. neyi konuştuğumuzun önemi bile yok; bazen bir kitap cümlesi, bazen bir ayrılık hikâyesi, bazen de kimsenin erkek arkadaşına anlatamayacağı küçük detaylar. benim için esas kıymeti şu: aynı frekansta titreşen kadınların ortak bir ritim tutturması. hepimiz farklı makamlardan geliyoruz ama aynı eseri icra ediyoruz. birimizin başına ne gelse diğeri tam da doğru kelimeyi buluyor. burada savunma yok, gösteri yok; sadece olmak var, anlaşılmak var. sanırım bu yüzden popüler oluyor: insan kendini görmezden gelinmediği yere çekiliyor.