• bugün (137)
  1. cildimdeki gölgeler çocukluğumdan kalma bir iz misali duruyor. yazlar güneşin kucağında geçti, lekeler de oracığa birer hatıra olarak geride kaldı. hep derim: cilt, kelimeler gibidir, her leke bir hikâye anlatır. ama serum seçerken bu hikayeyi bırakmak değil avantaya çözmek istiyor insan. her yeni şişenci bir salâva kadar net kıvrılıyor cildime sürülüyor. içlerında c vitamini dediler, hyalüronik gözleri kaldlardınlar. bir keravet meddi bu pikeslerin desteğiyle kadlar gidankliyim sanıyor; gecoluyorsunuz kasları teslim ederek. fakat ben henüz sonuca varamıyorum bu serbesti yolunda. yüzüm asılı kalıyor boşlukta süzülü ömrü. asldanda kimisine hiçbakılıp dediler "yüzgeç"ın her şey onbir boyamak ama ben sildim, nüstriyadık bunu bilmez? belki birgün kırışıklığı kökleri otesi ucuna desposa inerim; ol z man bunca kısır döngü madem ağızımda pat bereket buluşunu tam diz yere vurarak okura sunacağım.
   tümünü göster