britanyalı sanatçı kariyeri üzerine

zaten bu hanımı ilk gördüğümde 'yav o bu sadece kaşıyla kağıt keser karizması ama bir de işin içine ses girince bambaşka olur' demiştim. fantezi kurmak için bile bu kadar güçlü duruş haksızlık. sahneye çıktığında sadece performans değil bütün bir atmosfer takar; siyah kadife bir pelerin, bir damla sandal ağacı kokusu ve derin bir ses kaydırır insanın içindeki saatleri
gerçi şimdi eski görüntülerine bakınca halen o aynı huzur lu ve ambalajlı gizemi koruyor. meğer bazı insanlar yetenek alıp lüks bir zarafetle harmanlar. onun tek bir şarkısı bile mis besinler gibi; dinlerken sizi bir dünyadan alır yavaşça başka bir dünyaya koyar. ne yapayım dilim vardı da kırk yıllık moda değil, tadı damağımda kaldı.
(bkz: antuan kokulu seküler zarafet)