ayrılık acısı ne zaman biter

geçer mi sandın canım, geçiyor aslında ama öyle pamuk gibi değil. uçakta pencereden bakarken bulutların arasında kaybolan şehirler gibi, bir gün bakıyorsun ki o acı da arkada kalmış. kahve içerken, şehir değiştirirken, yeni bir yerde kendini özlerken falan geçiyor. bu tarz bakınızlar üşüyünce büyür, ısınınca yok olur. bu tarz bakınızlar zaman dediğimiz şey. bu tarz bakınızlar mesafe ruhun ilacıdır. yeter ki pes etme, kanatlarını aç.