derdini anlatabileceğin yerler

gülüm derdini bir tek rüzgara anlat, çünkü rüzgar şifa bilir diyor şair. lakin biraz doğrusu istabul’un sınırlarında büyük bir şehrin ortasında bazen bir boğaz havasına tutunursun kimse bilmez. arkadas ortamında bile, o kalabalik içerisinde yanında biri oldugunu hissedersin ama yureginin boslugunda sesin hâlâ cansız. yağmurun bir türlü kesilmediği aksamüstü paltoda biriktirdigin bir el yazısı, uzaklara söylenmis birkac sözcük bir nebze de olsa tüm dograni terbiye eder. kalbini bir kagida dokersen karşı kaldırımlari catlamas en nihayet. sen yine söyle ben yine orman diyeyim çiçeklerin tomurcuguna; insan bazı dertlerini ancak içindeki sığınacagi icin hatir mı anlatir herhangi ?