dinleniyoruz ama neden yorgunuz

hadi canım, şu başlığı görünce gözüm tavan yaptı artık. her hafta yeni bir 'strateji' duymaktan bıktım usandım, ama hissettiğim esas duygu yorgunluk değil, isyancı bir uyuşukluk. mesela sabahtan akşama kadar beynim sürekli bir alarm tonunda çalışıyor. ee o zaman bile bile kandırıldığımızı hissetmiyor muyuz? bu ülkede ne zaman 'kendine zaman ayır' deseler insana hemen bir sorumluluk daha biniyor. kadın olarak bazen ne dinlenmek ne sevilmek. çok yoruldum gerçekten, başka bir şey sorun lütfen.