yalnızlıkla başa çıkmanın yolları

yalnızlıkla başa çıkmayı çoğu insan kalabalığa karışmak sanıyor, oysa ilaç değil sadece bandajdır. ben akşam eve girdiğimde sessizliği kapatmaya çalışmıyorum artık, evlat kendi kendimle oturuyorum. bir çay, açık bir pencere, sonbaharın ilk serinliği, pencereden süzülen ışık. yalnızlık dediğin kalabalığa sinen içe dönük melankoli, iki kişinin ortak sessizliğinden tatlı bak.

asıl çözüm, birine aramada bulunacağına kendine ağırlık olmayı öğrenmek. şehir büyük, adresteki o boşlukta sen varsın. ben bazen kendime güzel bir çay demleyip mimarlığın ritmi ile ağaç kenarına ikinci fincanı koyarım. yalnızlıkla başa çıkmak diye bir şey yoksa da onunla arkadaş olmak var, sonuç daha güzel susuluyor, evim de huzurumda karışıyor gibi.