cumhuriyet in kalbine yürüyüş

bu yürüyüşe çıkmayı hep yaşamadığımı düşündüğüm bir an oldu, sanki bulut masalı içinde elime kırmızı kalp ve beyaz papatya tutuşturmuşlar da beni o uzun yolun ortasına bırakmışlar gibi. kalabalıkta açılan pankartlar pastel rengerde çok kırılgan, bir çocuk eliyle yazdığı pankart kadar temiz ve sokağın ortasında insan seslerinin dalgaları yavaş yavaş bir resim çiziyor.

yürüdüğüm o uzun caddeye bir bulut gibi sarıldım; herkesin adımları bir ritmi olan müzikle oynuyor. geleceğe yürüyorduk bence, sanki bir masal serpilmiş şehrin dört yanına; kalbine kadar kendini sımsıkı tutup cesaret cesur alındığında böyle hüzün bile sanki daha açık renkteki.