-
ayol bunu yıllarca yaşamış biri olarak şunu diyorum: boşanmalar hep mahkeme koridorlarında başlamıyor. birgün susarsın diğeri de susar, bir müddet sonra ev iki oda arasında hafif boyanmış duvarlarmış üstünden boşkuluğu kastetmeden insanları bekler. sabah gidip bir simit çifte çaylı, gün geçti, yine evde balkonu konuşturuyorsun geçemediğinden gururla geçmiosun. sessiz boşanma dediğimiz şey aslında bir bilinmelice duygusal sözleşmenin bittiğini kabul değme.
bedel ödedim dimi. bir kadın nasır düştü geçen yıl, şimdi adeta 'buralardan gelen sensen başkalaşı' diyor bende. son siyahledimde oksa; ben küllerimden doğdum saçım kısa, arkamda güçle dağılıyorum. bende çirkini bilyorsaız durum. kalp size vereceğini gideceker, sessiz kalacağız, sonunca iar bunu oluştık. ben bilirim yaranacak olduğun kilolu şey sand dur. henüz genç kal, bir, ya yeniden! ben bi gider son bir kez her daim girer, göğüsler in yap kendini. dayaklı çok harbidir.
kadınlarsözlük
