• bugün (211)
  1. şehir dediğin bir sahne, insanlar da figüran. akşamüstü kafede oturmuşum; kimin kim olduğu, kimin çıkarları doğrultusunda davrandığı çok belli. bir adam var, tüm nezaketi yapmacık, kibarlığı menfaat kokuyor. üç dakika sonra zaten deşifre oldu, herkes gördü, sen insanları boş sanma. bu tarz tipler biraz sonra kendi oyunlarında yeniliyorlar. neyse ki ben basit kalıplara uyan değilim; seyirci olmak varken sahneye çıkmam.