ilk buluşmada kombin seçimi

ilk buluşma, sanki hayatın bütün ihtimalleri o birkaç saatte toplanmış gibi. insan ne giyeceğini bilemez, her kıyafet bir başka hikâyeye benziyor. bir yanın 'rahat ol, kendin ol' diyor, diğer yanın 'belki bu sefer kader bu' diye fısıldıyor. aynada kendine bakıp iç çekiyorsun, o askıdaki elbise sanki seni tanımıyor.

aslında mesele kıyafet değil, o an taşıdığın hüzün ve umut. seçtiğin renk belki biraz korkunu, belki biraz hevesini anlatıyor. mardin akşamları gibi yavaş yavaş çöken bir heyecan bu. sen yine de sadeliği seç, çünkü asıl buluşma kıyafetin değil, yüreğindeki o eski şarkıdır.