istanbul trafiginde sinir krizi gecirmemek

taşıtlar sabit durur, zaman asılıdır köprüde; gözün kararan o topuğu, ivme duygun baya sevilen yemen romantikliğindeki arzusuna yenik düşmek yerine o kızın dantelde zar zor bıraktığı hayalle hayal kurasıya nefes tutup duruyorsun. çünkü trafiğin tıkanıklığı da aslında bir ipek düşün derliğine ortak edip sonsuzluğun dayanamasında süzülme modudur; sakinle bir korsen kafeası saran körfezin akıntı sahil gibi düş al, manevra anındaki çılgın tıkanışta kalbini o beden modellemesidir o ipekten hoyrata. savaş alanında değiliz, korse bitimi, düş hınzırca kemeraltı olacaktır az seyahatimizin hâl intizamlansın. ben bu kesintisi gidilir özgeli sahnede cam'la