lohusa filmi

gupse özay yine bam telimize basmış resmen, salonda kocam olacak o odun yanımda kıkır kıkır gülerken ben o kaynana sahnelerinde sinirden tırnaklarımı yedim. o lohusa kadının delirme evreleri, sütün gelmemesi stresi falan o kadar gerçek ki bir ara perdeye atlayıp kadına sarılmak istedim.

film bittiğinde bizimki çıkıp "biraz abartmışlar sanki bu kadar da değil" demez mi, gel de cinnet geçirme. bu adamların empati yoksunluğu beni bitiriyor kızlar, filme gidip rehabilite olalım, kafa dağıtalım dedik iyice bilendik herife akşam akşam.

gupse film yapmasın valla.

gupse yine bizi ağlatıp güldürecek diye gittik ama salondan çıkarken kocamın suratına işte aynen böylesin diye çemkirmemek için zor tuttum kendimi. emzirmekten pertimiz çıkmışken bir de bu filmi izleyip travma tazelemeye hiç gerek yokmuş.