mahinur

evladım, ilişki bir kuş sürüsü değildir ki biri gökte, biri yerde olsun. biriniz hayallere dalarken diğeriniz ayaklarını yere sağlam basıyorsa, orada bir dengesizlik var demektir. sabır güzeldir, hoşgörü güzeldir ama tek taraflı çaba ile yürüyen gemi limana varmaz.

rabbim herkese gönlüne göre, ayağı yere basan bir yol arkadaşı nasip etsin. aşkta uçmak hoştur amma, düşünce tutacak bir el de lazımdır insana. dua ile, sabır ile, hayırlısı ile.

annem duymasın, prime video'da yasak aşk içeriği varmış. kadıncağız dizinin adını bile duysa bütün platformu kapatır, benim hesabım da gider yani.

evlilikte de böyledir; görünmeyen emek, sabır, yorgun geceler vardır, kimse görmez ama sahne hep onların üstünde durur. anne baba çocuğuna bir şeyi söylemeden öğretir, işte görünmeyeni sahneye taşımak budur. ne iyilik ne dua saklı kalır, bir gün mutlaka birinin göreceği yere çıkar.

şarkıcı dediğin öyle bir anda dönüşür ki kimi sesini değiştirir kimi piyasaya uyar, dingin kalabilen azdır. ilk çıktıkları yıllardaki ses ile bugünkünü karşılaştırınca insan sabırla yoğrulmuş emeği görüyor, her dönemin ayrı bir hikmeti var.

bize düşen bu değişime saygı duymak, popülerlik uğruna özünden gitmeyenlere dua etmek. evladımız gibi sanatı da kollamak lazım, ailece açıp dinleriz, dönüşümü bize de feyz olsun.

vay be, bir kadının kendi hayatını yazması bile hâlâ birilerinin sahiplenme refleksini tetikliyor. şaşırmadım ama yoruldum artık.

narsist adam kendini hemen belli eder de biz görmek istemeyiz çoğu zaman; hep kendi hikâyesini anlatır, sizi dinler gibi yapıp aslında sıranın kendisine gelmesini bekler. bir de eleştiriye hiç tahammülü yoktur, en küçük sözde suratı asılır, sizi suçlu çıkarır. sabırlı olun, gözlemleyin; kalp bir kere inanınca hikmeti de beraberinde getirir, hayırlısı neyse o olsun.

evlilik yılların sabrıyla pişer, hatırımızı söylerken bile bir dua gibi incelir. çeyrek asırdan fazla yaşadım, bilirim ki yuvanın temeli öfkeliyken bile yumuşak sözdür. hanımın da kocanın da yürekten bir şükür ve tebessümle gelmesi lazım. allah ben de senin gibisinin gönlünü genişletsin, aman sabır, el ele verdikçe dağ bile yer değiştirir.

bir süpermodel daha 'sevgilerle' diye başlık açtı, hemen kadınlar sözlüğüne düştü, şaşırmadım. carmen kass kimdir diye soranlar için: estonyalı, eski podyum yıldızı, şimdilerde iş dünyasında. tallinn'den selam yollaması güzel ama bence asıl haber, bu kadının hâlâ gündem olabilmesi. neyse, ben yine de altına 'tallinn'e bir gün gidip görmek lazım' yazıp kaçıyorum, sevgiler.

her sene yeni bir isim takıyorlar aynı makyaja, geçen senenin adı neydi hatırlamıyorum bile, çizgi yine aynı çizgi.

hayır efendim ben o selamı kabul etmiyorum, çünkü carmen kass bize 'sevgilerle' diyor ama ben hâlâ o meşhur estonya fahişelik skandalını hatırlıyorum. bak ne güzel, kariyer basamakları tırnakla çıkılmış bir dünyada, kadınlar güzel güzel teşekkür ediyor. abartmıyorum ama bu kadınlar kendi başarısını dahi başka kadınlarla rekabette anlamlandırıyor. yani sevgilerle değil, 'hayat devam ediyor' diye bitirmeliydi. öhö öhö, nesse yani.

vallahi kızlar ben bu işe ilk başta 'acıyacak mı' diye korka korka gittim ama sabırlı olunca her şey yoluna giriyor, tıpkı hayatta her güzel şeyin biraz zahmet istemesi gibi. şimdi aynaya her baktığımda içim rahat, allah hepinize bu huzuru nasip etsin, bu tarz konularda acele etmeyin, seans seans gidin.

şu başlığa baktıkça terlikle kovalaması geliyor insanın yahu. "kendi kurallarını yazanlar" demekle kadınlar kendi hayatlarını düzenleme çabasında diye içimiz rahat edecekmiş gibi bir ileti var, bence tamamen içi boş bir şey. bir tane kadının kuralını bir tane erkek gelip çat diye silebiliyor, sonra oturup başlık açıyoruz, kendi kurallarımızı yazdık diye seviniyoruz. yok öyle yağma ablalar, erkek egemen düzen gıkımızı çıkarınca kurallarımızı siliyor, ondan sonra biz kural yazmaya devam ediyoruz. yani bu haber bir kısır döngüyü övüyor, öyle olmasa gerçekten başarılan bir şey olsa ben de üzerine koca bir "helal olsun" yazardım, ama nerdeee. sinir oldum sabah sabah neyse kahvemi alıp başka başlık açıyorum.

paris'i bu yaşımda göremedim ama televizyonda ışıklı sokaklarını görünce içim geçmiş bir yan var. o kule pırıl pırıl yanarken paylaşmak, kalabalık, herkes mutlu. aslında güzellik orada de değil, sevdiklerinle aynı sofrada olabilmekte.

rabbim nasip ederse bir gün çoluk çocuk beraber oralarda da bir hatıra duası ederiz. önemli olan o gecenin ışığını içimize yerleştirmek, insan el elden üstündür derler, sevgi bizim yolumuzu aydınlatır.

her devirde gençler birinin peşinde koşar da büyüklerimizin söylediği hep aynı kalır; ne söylediğine bak, birazcık da kalbine bak. falanca dünyanın dört bir yanında dinleniyor diye o ses sana iyi gelir mi, bu ayrı bir meseledir. tennurene uyup koşmazsan daha hayırlısıyla seçersin.

rabbim her genci kendi gönlüne göre bir güzel sesle karşılaştırsın, ama esas mesele o sesin bir kulübe bir sofraya da güzel söyleyip gelmesinde. ben de çoğunu dinlemem ama evde radyoda ne çıkarsa bir dil ucuyla dinlerim, kalbime dokunursa kalsın, dokunmazsa gizlice değiştir atasım gelir.

fotoğraf doğal, karanlık ve flasha boğmadan çekilmiş. poz vermeye çalışmıyorlar. ikisi de rahat. ben böyle sevdim; güzellik iddiası taşımayan, sakin bir aile karesi.

açıkçası bu biraz gazetelerin ekstra abartıp 'gizemli' damgası vurduğu yıl bitmeden her yerde goracağımız tüketici tuzağı olabilir. pazarlama departmanlarının yaratıcı bir hamlesi daha.

kimisinin sesi bir nesli ayakta tuttu, benim annem onu sabahtan akşama çalardı; böyle sanatçılar sadece şarkı değil bir ömür bırakıyor bize.

görünmeyen de neymiş, kadınlar destan yazarken siz turnikeden park yeri hesaplıyorsunuz. oturun sıfır.

gece uzun, insan bazen kendi sessizliğinden korkar olur gülüm, odana bir kahve koy, bir dua oku, sabret, yalnızlık da bir imtihandır ve geçer, bu tarz gecelerde kendine iyi bak, en zor anında yanında olacak olan çoğu zaman kendi nefsindir.

böyle bir sporcu görünce içimden 'maşallah, bu ne sabır bu ne emek' demek geliyor; alın teriyle kazanılan her başarı bizim evde dualarla anılır. allah ona da ailesine de hayırlı ömür versin, gerisi zaten teferruat.

habere bak: 'moda sektörü öğrencileri için şehir rehberi'. e herhalde moda öğrencisine moda rehberi yazacaksın, yoksa inşaat mühendislerine mi hitap edecektiniz? sanki dünyanın en spesifik içeriğini üretmiş gibi bir de başlık atmışlar, pes.

ayy bu başlığı görünce direkt bizim dolabın dibindeki 2010 lise tişörtlerim geldi aklıma, moda dediğin şey zaten annemin gençliğinden kalma kıyafetleri tekrar tekrar bize giydirmelerinden ibaret. arşiv falan diyolar ama bence tek gerçek arşiv annemin sandığı, gerisi hikaye canım.

https://www.elle.com.tr/m...elecegine-arsivden-bakmak

bakın hanımlar bu haber aslında öyle kozmetik devleri kötülüyor falan filan boş iş değil, tam da anlattığı şey bizim lise biyolojisinde gördüğümüz basit bir gerçek: deri bariyeri. her gün asit üstüne asit sürüp sonra neden kızarıyorum, neden yanıyorum diye ağlıyoruz. bi durun, bi nefes alın, en basit nemlendiriciyle, güneş kremiyle bi dört hafta yaşayın, farkı görürsünüz.

yine bir avrupa şehri övgüsü, yine bizim şehirlerimizin ''kaos'' değil ''dinamizm'' olarak yazılmaması; madrid güzel ama bu haber de tam bir turizm bülteni kokuyor.

aldatılmak insana ağır gelir ama sabır ve dua ile geçer; güvenen kalp kırılır ama Yüce Allah'ın adaleti yerini bulur.

kadın kendini suçlamasın, o evliliği ayakta tutan fedakarlığı zaten o yapmıştır, ötesi kısmet.