• bugün (221)
  1. ofiste o ince dil oyunları, sanki görünmez bir duvar örüverir insanın etrafına. içindeki bütün zarafeti konuşturup sessizce kitap okumakla geçer günler, ama o tokadı yemiş gibi olma hali geçmez. kendine bir kahve daha koy, tercüme ettiğin o romandaki gibi; bazen tek kopuş bir cümleyle başlar.
    (bkz: iş yerinde psikolojik şiddet)