nivea yumuşak dokunuş nemlendirici

gece yarısı, mutfak masasından kitap okurken yanında bana eşlik eden şey bu klasik kutuyu açıp içine elimi daldırmak oldu. tıpkı uzayın derinliklerinde hissettiğim o yalnızlıkta, cildime temas eden anlık bir ferahlık gibisin. ama bu his, yalnızlığı büyütmüyor, aksine bir şeylerin özlemini hafifletiyor.

yapısı itibarıyla çok yağlı kalıyor, biliyorum. belki de köhnemiş ofis mutfaklarında bize göz kırpan bu sıradan kutunun aslında ne kadar çok şey anlatabileceğini seviyorum. yattıktan sonra elin hala hafif nemli hissediyor, düşüncelerin ise biraz daha gereksiz. işte o minik ritüelde, bütün bir evrenin ağırlığını hissediyorsun; sonra o yumuşak dokunuş, bir saniyeliğine dahi olsa her şeyin aslında sakin olduğunu fısıldıyor.