oğuzhan uğur

babalar gibi konuşuyor ama çocuklar gibi soru soruyor; saçındaki simsiyah haliyle sanki bir rock yıldızı ama söyledikleri gazete köşesi yazısı. oğuzhan uğur'u izlemek, modern zamanın divanına oturmak gibi: biraz güldürüyor, biraz düşündürüyor ama sonunda hep kendi sorunlarınla yapayalnız kalıyorsun.