piril

sürekli övgü bekler, ama bir kez eleştiri duyunca ya duvar örer ya da seni suçlar. ilk buluşmada kendini çok övdüğü halde bir kez bile seni gerçekten dinlemediyse, o kişi sadece seyirci arıyordur.

herkesin sessizce izlediği o toplantılarda bir kişinin sürekli hedef alınması ne kadar tanıdık, değil mi? bunu kişisel algılamayın diyorlar bir de, tam komedi.

(bkz: mobbing nasıl kanıtlanır)

ya bunlar hiç şaşırtmıyor artık. her sezon aynı format, aldatılan kadın, arabulucu adam, bir de gözyaşı müziği. açıp iki bölüm izledim de insan merak etmeden duramıyor 'bunlar gerçekten yaşanıyor mu' diye. bir de yemeğini hazırlıcksin filan, oturup izlerken kendi hayatına şükrediyorsun.

plase ödeyip izlediğin şeyin aslında reklam olduğunu fark edince de dumur oluyorsun tabii. ama dizi bitince piskolojim bozulmuyor değil, ben yine git bi kendime bakım kürü yaptım geldim. bu arada bu girdiyi kim okuyacaksa, aldatılan kişilere sevgi gönderiyoruz buradan.

bana en çok iyi gelen şey küçük adımlarla üstüne gitmek oldu, bir anda her şeyi çözmeye çalışınca daha çok geriliyor insan. kalabalıkta nefesini tutmak yerine bir kenara çekilip sakinleşmeyi öğrenmek bile fark yaratıyor, gün geçtikçe daha rahat konuşuyorum.

akşamları kocam uyuduktan sonra tek başıma izleyecek bir şey arıyorum, türk dizilerinden sıkıldım artık. altyazıyla uğraşmak zor ama iyi bir yabancı dizi bulursam mecbur katlanacağım.

her şeyde şeker var diye panik yapıyorsunuz ama stresten tatlı krizine giren sizsiniz, biliyorum. bir içeceğin etiketini okumakla ahlaki çöküş arasındaki bağ hâlâ bence tartışmalı.

şu mesafe denen şey, iki insanın arasına giren sessiz bir duvar gibi. aynı evde bile olsan bazen biri diğerinin yanından geçerken bir metre uzaklaşmış gibi hissediyorsun. telefonlar hep cepte, mesajlar hep gidiyor ama içten gelen bir şeyler biraz geride kalıyor sanki.

insan iki kişi birbirine yakın olmadan da nefret etmeden yaşayabiliyor da, işte özlem baş gösterince bütün o duvar olduğu gibi açığa çıkıyor. mesafe büyük ihtimalle kavga bahanelerinin en kolay bastırılanı; çünkü kanıtlanması zor, sesi çıkmıyor.

bakınız jinekolojik şikayetler
kadın hastalıkları terimi olarak ovulasyon ağrısı denen şey, yumurtlama döneminde kasıkta hissedilen, hafif ama sinir bozan bir sancı. bir gün sağda, bir gün solda; sanki yumurtalık seninle alay ediyor gibi. ben önce üşüttüm sandım, sonra adettendir diye geçtim, sonunda 'doktorluk oldun kızım' deyip randevu aldım.

kısacası vücudu dinleyin ama google'akıl' doktor olmayın. ağrı şiddetliyse, ateş veya leke de eşlik ediyorsa hemen bir uzmana görünün. kendinizi ihmal etmek ne lüks ne de şık bir davranış; fiyatını ödemeye kimsenin gücü yetmez

yıllarca 'uslu ol, ılımlı ol, üzme, küstürmeyin' diye öğütlenip durulan şeyin aslında bir kakalanma politikası olduğunu çözmenin adı bu. kendi sınırını koyan kadın, sevdiklerine yeteri kadarını verip geri kalanı da kendine bırakandır, bunda gurur duyulacak bir bencillik değil sağlıklı bir denge var. sustukça beğenildiğini sananların çarpıldığı şey de tam bu iş. kurallarınız varsa bu tarz bakınız sağlıklı sınır koymak.

hepimiz aynı anda hem kariyer yapıp hem evi çekip çevirip hem de sosyal hayatı kotarmaya çalışıyoruz, sonra bir de 'nasıl yetişiyorsun' diye soruyorlar. yetişmiyoruz işte, kimse söylemiyor ama yetişmiyor. görünmez bir yük taşıyoruz ve bunu normal sanıyoruz, asıl sorun da bu zaten. biraz nefes almayı öğrenmemiz lazım, her şeye yetişmek zorunda değiliz.

kadınlarsözlük'te moda akımı paylaşan herkes üzerine alınmasın ama bir tek siz mi yorulmuyorsunuz bunları takip ederken? ben kendi makyaj fırçasını en son bir buçuk ay önce yıkadım galiba. yani haber güzel de benim enerjim yok kızlar, siz deneyin bana da öğretin.

ilişkinin ilk haftalarında her şey toz pembe, sürekli seni övüyor, seni ruh eşi ilan ediyor. sonra bir bakıyorsun aynı ilginin tek bir damlasını bile görmüyorsun. narsist erkeğin ilk sinyali, eleştiriye tahammülsüzlüğüdür; en ufak bir geri bildirimde bile ya seni suçlar ya değişir. hafızamız kısa bir özür dizisi çeker, sonra aynı davranış döner durur.

dikkat et: konu sürekli kendisi ve başarılarıdır, senin gününü hiç merak etmez. arkadaşlarına karşı aşırı çekicidir, akrabalarına hayrandır ama sıra sana gelince suçlama ve alay başlar. bir de empati eksikliği var. acıktığını, yorulduğunu üst üste söylediğinde bile o konuşmayı kendi galibiyetinden devam ettirir. bir erkek seni küçültüp sonra da tatlı sözlerle ödünce dönerse, bu hediyenin gerçek anlamda kendisi olmaz. ilk anda net çizgilerini koy, yoksa duygusal bir haraç köşesine dönersin.

kadınlar olarak zaten hayatımız boyunca minuslanmaya o kadar alıştık ki, bir de maxxing diye yeni bir angarya çıkarmayın allah aşkına. ben eksiklerimle güzelim, kabul edin artık.

https://www.elle.com.tr/g...meye-ihtiyacimiz-olabilir

aslında mantıklı bir haber, eve spa taşıyıp haftasonunuzu kendinize ayırmak için fena fikir değil. yalnız başlık yine abartılı manşet kokuyor.

kadınlar duş almayı bile wellness ritüeline çeviriyor, benim duşum 4 dakika sürüyor ve çoğu zaman ılık suyla. banyoya mum koyan kadınlar var, mum! yangın çıkar vallahi.

https://www.elle.com.tr/g...yo-rutininden-spa-keyfine

yine altı milyon beğeni almış ve biz hâlâ burada kendi kendimize 'aa çok tatlıymış' diyoruz, sosyal medyanın en büyük hilesi bu olsa gerek.

herkes kendi kurallarını yazınca ortalık kaosa döner, medeniyet dediğin şey ortak kurallarla ayakta durur zaten. ama tabii günümüzde herkes kendi krallığını kurma peşinde, sonra da neden kimse anlaşamıyor diye şaşırıyoruz.

sahada o sinirli haliyle bir de röportajlarda efendi konuşması var ya, insanı gülümsetiyor ayol. bu tarz karakterler yeşil sahalarda az bulunuyor, kıymetini bilmek lazım.

sana bir tavsiyem var canım, kendini değiştirmen gerektiğini söyleyen adama hiç bulaşma; kalbinin sesini dinle ama mantığının da elini hiç bırakma.

ayol kadınların ortak dili diye bir şey var ki erkeklerin öğrenmesi bir ömür sürer, bir bakış bir el hareketi ve 'anladın sen onu' ifadesiyle koskoca bir sohbet özetlenir.

iki kalp aynı hamuru paylaşınca bazen yanlış yerde yükseliyor; konuşmak en tatlı çözüm, kırıntıları süpürmek için uzanın birbirinize.

yurt dışında bir üniversiteye giden arkadaşımın anlattığına göre dersler kadar mutfakta yemek yapmak da öğretiyormuş hayatı, özellikle bütçeyi.

gurbette okumak biraz da kendini yeniden inşa etmek demek, her sabah yeni bir dilde 'merhaba' demek gibi.

evlilik piyasasında herkes borsa izler gibi davranıyor, çeyiz altın kız tarafına bilmem ne hesapları. yahu sevdiğin insanla kurduğun hayatın pazarlık masasına dönmesi bir kere baştan yanlış. karşındaki kalorifer yakmayı bılsın, yeter ki kalbi orada olsun. yoksa koca listede kaç kriter tam puan alsa bile akşam evde hayaletle yaşamış gibi oluyorsun.

valla ben çok sevdim bu haberi, sonunda günlük hayatımızda işimize yarayacak bir şey yazmışlar, hep siyaset hep kavga nereye kadar? bir de diş macunu sürmek işe yarıyor diyorlar deneyen var mı kızlar?

ankaralı olmayanlar bu lafa gülüp geçiyor ama konya yolu'nda sabah sekizde kilitlenen trafikle biz dalga geçmiyoruz, ciddi bir hal almış durumda. kızılay'dan çukurambar'a gitmek bazen yarım saati buluyor, hele bir de kavşakta kaza varsa evde yemek buz oluyor. kış aylarında bir de buzlanma faktörü ekleniyor ki o zaman kayan araçlardan korunmak için dua ederek sürüyorsun. toplu taşıma desen metro dışında çok iç açıcı değil, açıkçası şu şehirde en çok sinirimi bozan şeylerden biri bu trafik belası.