• bugün (107)
  1. kadınlığın en mahrem perdesi aralanınca, ipek bir gece dramı seriliyor önümüze, oysa bize anlatılan hep susmaydı.

    bir iç çamaşırı tasarlar gibi düşünüyorum bunu şekerim; önce doğru dikişi, sonra o ipeksi hissi kuruyorsun, nefes gibi akıyor hayat.