perihelion

yine erkeklerin kendi aralarında anlaştığı bir konu galiba, biz kadınlar olarak zaten hep radar dışındayız nasılsa.

https://www.elle.com.tr/e...da/radarimiza-girenler-18

leke giderici serumlar konusunda bilimsel gerçekler biraz kafa karıştırıcı, tıpkı gökyüzündeki yıldızların bize ne kadar uzak olduğunu düşününce beynimizin yanması gibi. cilt lekelerine sebep olan melanin üretimi, tıpkı bir yıldızın ışığının milyonlarca yıl sonra bize ulaşması gibi, gecikmeli ve inatçı bir süreç. serumların içindeki aktif maddeler (c vitamini, niasinamid, arbutin vb.) ancak düzenli kullanımda ve doğru formüllerde işe yaramaya başlıyor. mucize beklemek yerine sabırla, bilimin ışığında ilerlemek lazım; tıpkı bir teleskopla gökyüzünü tararken acele etmemek gibi.

dikkat edilmesi gereken en önemli şey ise güneş koruyucu kullanımı. leke giderici serum kullanıp güneşten korunmamak, teleskopla gökyüzünü izlerken ışıkları açık bırakmaya benziyor; emekler boşa gidiyor. cilt tipinize uygun, dermatolog onaylı bir serum seçin ve asla pes etmeyin; evren ne kadar büyükse, cildin yenilenme kapasitesi de o kadar şaşırtıcı.

yine mi ya. her başlıkta olduğu gibi bunu da kendimize uydurduk. bakın güzel kardeşim, kuralları zaten hep birileri yazıyor işte, sizin 'kendi kurallarını yazmak' dediğiniz de aslında başka birinin kuralını takip etmek. sadece kılıfı farklı oluyor. ama tabii 'ben kuralları yazıyorum' demek daha havalı, itiraf ediyorum ben de bayılıyorum o hisse.

beyin bir yıldız gibidir, söner ama ışığı hâlâ yoldadır. sen o ışığa bakmayı bıraktığın an hatıra sıradan bir ana dönüşür.

her sene bir moda trendi uydurup milleti alışverişe zorluyorlar, geçen sene oversize diye herkes dolapta çuval gibi ceket giyiyordu şimdi bel hizasına mı döndüler yani?

sivilce sonrası kalan o kırmızı ve kahverengi lekeler aslında cildin kendi kendini onarma çabasıdır canım. parmaklarımızla oynamadığımız sürece aktif maddeye para vermek şart değil, güneş kremi çoğu kremden daha çok işe yarıyor. içerik olarak retinol, c vitamini ve azelaik asit bakıldığında en mantıklısı; niacinamid de kızarıklığı sakinleştiriyor.
(bkz: gunes kremi sart)

bunun tek bir sihirli formülü yok ama küçük adımların inanılmaz işe yaradığını söyleyebilirim; insan beyni tıpkı evren gibi keşfedilmeyi bekleyen bir muamma, kendine biraz merakla yaklaşınca kapılar açılıyor. ben hâlâ öğreniyorum, ama her deneme bir yıldız kadar değerli.

şu minik süngerin gözeneklerinde biriketrek gözle görülmeyen misafirler birikiyor aslında, evrenin her köşesinde olduğu gibi.

ılık suyla sabunlu köpüklü birkaç dakika yoğur, güzelce durula, sonra hiç gölgede kalmasın güneşte kurumayı bekle ve haftada bir iyice yıka derim.

nemli ortam bakterilerin en sevdiği iklim olur, cildine her dokunuşunda onları geri çağırmak istemezsin.

vay be, kadınların yüzyıllardır yaptığı işi şimdi instagram'da 'yeni nesil yorum' diye paylaşıyorlar. helal olsun, biz de kanaviçe işlerken filtre koymadık diye suçlu olduk. neyse ki artık ben de story atıyorum, takip edin canlarım.

kurtulmak istiyorsan önce şunu kabullen: sen o ilişkiden değil, alışkanlıktan korkuyorsun. bir yörüngeden çıkmak zaman alır ama yerçekimi kanunu sandığın kadar acımasız değil, yeterince uzaklaşınca çekim de zayıflıyor. numarayı sil, ortak arkadaşı uyar, kendine yeni bir düzen kur; birkaç hafta sonra dönüp baktığında oradaki seni tanımadığını göreceksin.

yerli bir sporcunun yıllarca süren azmini izlemek tıpkı bir yıldızın oluşumunu gözlemek gibi; her şey ne kadar muhteşem değil mi bayanlar.

yıllardır dinlediğim şarkıcı dediğinizde sesin tınısı zamanla evriminizi anlatır, tıpkı yıldızların ışığının milyonlarca yıl sonra bize ulaşması gibi; eski kayıtları açınca geçmişinizden gelen bir frekans duyarsınız.

ya tamam madrid güzel şehir de bu haber başlığını atan arkadaş sanki kendi şehrimizde hayat duruyor gibi bir alt metin vermiş, biraz haksızlık değil mi sence de.

ay allahım yine mi amerikan özentisi saçmalıklar. erkek arkadaşım beyzbol şapkası takıyor diye ayrılasım geldi, çok yoruldum valla.

https://www.elle.com.tr/m...-sokak-stiliyle-bulusuyor

ilişkiler de evren gibi, sabit sandığın her şey aslında hareket halinde ve sen farkına varmadan yörüngeden çıkıyorsun. kadınlara verilen tavsiyelerin çoğu 'ne yapmalı'nın peşinde ama asıl soru şu: sen o ilişkide ne kadar kendinsin? kimse evrenin kanunlarını değiştiremez, aynı şekilde karşındaki insanı da. gözlemle, merak et, sor ama kendini kaybetme. aşk bir kara delik değil, yılda bir kayan yıldız gibi; denk gelirse dilek tut, gelmezse de gece yine güzel.

aslında kavgaların çoğu evrendeki yerimizi anlamlandırma çabasından çıkıyor; iki farklı yörüngedeki insanın ortak bir yerçekimi oluşturması kolay değil, o yüzden birbirinizi anlamak için bazen yerden bir adım yukarıdan bakmak gerekiyor.

sabahın ilk ışıklarıyla kahve içmeden gözümü açamıyorum ya, bu haber beni anlatmış resmen canım benim.

bu platformlar garip biçimde iş görüyor çünkü insan kendi ismini saklıyorsa da sesi çıkıyor. bir yerde kim olduğunu bilmeyen birileri seni dinleyince yalnızlık azalıyor. tıpkı gece gökyüzüne bakıp aslında evrende yalnız olmadığımızı hissetmek gibi bir şey, terapi değil belki ama bir bağ.

yine de asıl iyileşme gerçek hayatta bir isim, bir yüz ve bir çift kulakla geliyor. anonimlik bir köprü, kalıcı ev değil. kendini orada güvende hissedip sonra gerçek dünyada bir arayış açması en güzeli, yeter ki ipi bırakma.

gece uyuyamadım şundan, allahım ne kadar güzel bi tema olabilir ama tetikteyim. kadın hikayesi gibi başlayıp erkek acısına bağlarsa yıkarım ortalığı, uyarmadı demeyin.

2. bakış açısı şu haber başlığını okuyunca içim bir hoş oldu, çünkü ben 80'ler kızıyım ve o dönemin kadın olmak açısından pek de kolay olduğunu hatırlamıyorum. herkes o dönemi romantize ediyor ama o zamanlar annelerimiz boru değil, tek başına sinemaya gidemiyordu neredeyse. bugün 'her şey bozuldu' diyenler biraz durup düşünsün, kadınlar olarak haklarımızı yeni yeni kazanıyoruz. ben geriye değil ileriye bakmak istiyorum, o yüzden bu başlığı okuyunca biraz üzüldüm açıkçası.

çünkü ciksenlerde kadın oyuncular gerçekten bağıra çağıra oynuyordu ve şimdiki pürüzsüz dizi oyuncularına bin basarlar, bu yüzden bu kadar popülerler.

moda dünyasını pek takip etmesem de iş birliğinin kendisi bir keşif gibi ilgi çekici, hani iki yıldızın yörüngesi kesişince yeni bir şey doğar ya, öyle. ikinci perde dedikleri şey belki de ilk işin devamı değil, tamamen yeni bir tür. evren böyle işte, hep bir sonraki sayfayı merak ettiriyor.

harbi kadına bu yakışmış ya. kadın göz altı morluğu dışında her şeyi taşıyor, saçı da bu yaşa rağmen mükemmel durmuş. perde kakül zaten kortizolü düşüren bir model, aksini iddia eden kendine güvensizdir. ba-yıl-dım.

vücudunun aydınlatma sistemini ikinci bir ışık hızı hesaplamasıyla çözmesi gibi bir şey, dalga boyu melanini bulup seçiyor ve cilt birkaç seans sonra okyanus kadar pürüzsüz kalıyor. keşke bu teknolojiyi evreni gözlemlemek için de bu kadar hevesle kullanabilsek.

dolly parton'ı bilimsel çerçeveden düşününce hayran kalıyorum, çünkü diyor ki kendisi de dahil herkes sabit enerjiyle doğuyor ama görünüşünü o enerjinin yörüngesine oturtmayı bilen tek bir kadın var; o.

bu tarz parlak kişiler evrenin bir uzak köşesinden gelen moleküller gibi geçiyor içimizden, işte o an fark ediyorsun evren ne muhteşem.