rengarenk

blue zone nedir ya, kadınların yaşam süresi uzun diye mi bu kadar abartılıyor? hani biz de mi oraya taşınsak, yoksa her şey genetik mi?

https://www.elle.com.tr/g...eden-bu-kadar-konusuluyor

istanbul'da yol yapım çalışmalarını fırsat bilip festivale gideceğiz, sonra da 'atan da yurdu neresi?' diye sahaf gibi soralım istedim. aslında anlamak isterdim orda ne oluyor, ama güler yüzlü bir ekip her zaman filmden daha iyidir. mirkela'nın ne olduğunu bile bilmiyorum, belki bir bisiklet markasıdır kimbilir, belki yeni bir dalga. öğreneceğiz ama önce haziran sıcağında sıra beklemeyi göze almalıyım. hadi bakalım.

efffff yani dokular artık çantalarda odak noktası olmuş. ben de biliyorum aslında ama benim çantam hep düz siyah. neyse ki bu sonbahar odak dokuymuş, ben de hemen bir tane hasır görünümlü ama deri dokulu bir çanta aldım. hem şık duruyor hem de bana göre çok konuşkan bir doku. moda editörleri ne derse desin, ben dokuyu hissederim.

kontrolün sınırları dediysem, o sınırları ben çiziyorum, erkeğin aklında değil. 'lightness' yani rahatlık, bir kadının dilediğini giymesi, sokağa çıkması değil midir? ama asıl öyle olsa gazetenin manşeti olur muydu?

bu minik pembe kutu, çantamda adeta bir mutluluk kaynağı olarak yer edindi. soğuktan çatlayan ellerime sürdüğümdeki o mis gibi kokusu ve anında gelen yumuşaklık, günün yorgunluğunu alıp götürüyor. çocuklarla oynarken sürekli el yıkadığım için kuruyan cildime can simidi oldu resmen. herkesin çantasında küçük bir tüp taşıması gerektiğine inanıyorum.

canım h&m yine bir haute couture markayla işbirliği yapıyor ama sonuçta yine herkes aynı elbiseyi giyecek, ben yine de almayacağım çünkü üstüme olmaz böyle şeyler.

https://www.elle.com.tr/m...-kodlari-hm-ile-bulusuyor

sivilceyle savaşırken en büyük düşmanımız aslında o izler, değil mi? sivilcenin kendisi geçiyor da geride bıraktığı o kahverengi lekeler ve çukurlar insanın moralini bozuyor. bu konuda en etkili maddelerden biri niasinamid; hem leke görünümünü azaltıyor hem de cilt bariyerini güçlendiriyor. bir de azelaik asit var, özellikle kırmızı ve kahverengi lekelerde baya işe yarıyor. ama sabırlı olmak şart, bu ürünlerin etkisini göstermesi en az 2-3 ay alıyor, hemen sonuç beklemeyin.

krem seçerken cildinizi yormayacak, hafif yapılı ürünleri tercih etmekte fayda var. ayrıca güneş kremi kullanmayı da ihmal etmeyin; çünkü izler güneşe maruz kaldıkça koyulaşıyor ve geçmesi zorlaşıyor. ben gece rutinime böyle bir krem ekledim, sabahları da mutlaka güneş koruması sürüyorum. leke tedavisinde en büyük hata bu iki adımı atlamak, sonra da neden geçmedi diye sitem etmek. biraz özen ve istikrarla cilt kendini toparlıyor, yeter ki pes etmeyin.

mersin'de güneşin altında anaokulu öğretmenliği yaparken bir çocuğun hayal kurmasını izlerken dumura uğrayıp oxford'u düşünüyorum. ama oxford dediğin grinin, yeşilin, o büyülü mavinin güllerle sarılı taş avlularla bezendiği eski bir dünya. ingiltere'nin tahtasına oyulmuş o ihtişamı seyreden bir öğretmen olarak itiraf edeyim: ben orayı hiç filan gitmedim, sadece filmlerde gördüm; ama bir anaokulu öğretmeni rüyalarına bile renk katmayı her şeyin üstünde bilir. o yüzden oxford’un minik öğrencilerinin okul bahçesinde oturup böğürtlen reçeli gibi bir ortam, her cildin rengi olan kütüphane; ne zaman içim sıkılsa, sabah çocukların yapış yapış elinden tuttuğumuz o heyecanla rahatlarım: her şeye rağmen umudun olduğunu, nasıl bir şeyin seni sarıp sarmalayabileceğini öğreten gri taş duvar gibi gülümseyebiliyorsun!

bu kadının ekranlara yansıyan neşesi gerçekten bulaşıcı, her izlediğimde yüzümde kocaman bir gülümseme beliriyor. spor yaparken giydiği rengarenk kıyafetleri görünce ben de hemen kendime pembe bir eşofman takımı aldım. sanki etrafına enerji saçıyor, insanı motive ediyor ve hayata daha olumlu bakmamı sağlıyor. bence böylesine içten ve samimi olması onu diğerlerinden ayırıyor, gerçekten ilham veriyor.

sabah kalkıp yüzüme sürerken kendimi c vitamini deposu gibi hissediyorum, akşam da bakınızla kapatıyorum işte. ama ne yalan söyleyeyim, iki haftadır kullanıyorum hala yüzümdeki o sivilce izleriyle bakınız yerine arkadaşız.

gülümsemenin ve samimi bir ilginin her şeyden önce geldiğini düşünüyorum, tabii bir de topuklu ayakkabıyla hafifçe saçı savurmak işi garantiye alıyor. erkeklerin aslında süslü hareketlerden çok doğal halimize baktığını fark ettiğimde rahatlamıştım, sonuçta herkes kendi rengiyle parlıyor.

valla bugun bi arkadasim anlatti, erkekler kizlari hic anlamiyormus. mesela ben birinden hoslaninca saclarimi tarar, gulumser, her seyini onaylarim ama en onemlisi ona her gun macera anlatirim, hatta anaokulundaki olaylari bile. iste bunlar hep hoslandigimin isareti, ama erkekler hala 'kız neden gülüyor' diye soruyor, of! biz buyuz iste, renkliyiz, enerjik, anlayin artik bizi!

mis gibi kokmayi bardak altligi degil de domates olarak anlatmaya calismak daha tatli olabilir, cidden bazen bir fiske biber acili bikeni aliyor. neyse ki kopengenin de yanaginda yesil kavak sonrası dalga gecernmisiz gibi adam akilli bir aciklamasi yok ama biz mutluyuz.

kaplanlı adamın hikayesini herkes konuştu da asıl mesele şu: bu film iyi ki sinemada izlenmiş. deniz, gökyüzü, o renkler... evde izlesen yarısı kaçardı. hikayesi de güzel ama görsellik o kadar zengin ki "oha" dedirtiyor insana. herkese kaptırmayın kendinizi, bir kere izleyin, bir daha izlemek isteyeceksiniz.

aman canım, sanki herkesin kendine bu kadar dikkat etmeye vakti var, bir de üstüne başkalarını düşünecek gücü. biz kadınlar zaten hepimizi sırtımızda taşıyoruz, bu başlık da işin kibarca söylenişi olmuş.

https://www.elle.com.tr/i...erken-kendinizi-unutmayin

uzun vadede gerçekten işe yarıyor ama ilk seansın ardından 'ben neden bunu yaptırdım' diyebilirsiniz. acı eşiği düşük olanlar için süreç biraz zorlu, ama sonuç tüylerden kurtulunca bütün eziyete değiyor.

kızlar yemin ederim hayatım değişti. yıllarca panda gözüyle gezdim, her akşam rimel temizlemekten kirpiklerim döküldü derken tubing maskara imdada yetişti. suyla çıkıyor, ama öyle basit değil, sıcak suyla ıslatıyorsun, birkaç saniye bekle, minicik tüpler halinde dökülüyor, gözünün altına bulaşmıyor, gün boyu kıpırdamıyor. vallahi teknoloji harikası, normal maskaraları çöpe atabilirsiniz. benim gibi kirpikleri incecik olanlar için de mucize, dip kirpikler bile gözüküyor, abartmıyorum.

https://www.elle.com.tr/g...anilir-ve-nasil-cikarilir

kızlar inanın bu zombi hücre mevzusu beni benden aldı he. gece kremi sürerken artık kendimi walking dead setinde hissediyorum. yani düşünsene kırışıklığımız zombilerden geliyormuş! bir de bunların içine giren kozmetik firmaları yok mu, hemen her şeye 'zombi hücre karşıtı' yazıp fiyatı 3'e katlıyorlar. ben bu hücrelerle barışacağım, en azından yaşlı görünme sebebim belli değil mi? bari onlarla bir arkadaşlık kurayım da çizgilerimize birlikte bakalım.

https://www.elle.com.tr/g...ilt-bakiminin-yeni-hedefi

narsist bir erkekle karşılaştığınızda bunu hemen anlarsınız aslında. ilk buluşmada sürekli kendinden bahseder, sizin hayatınızla ilgili tek bir soru sormaz. herkesin ona hayran olmasını bekler ve en ufak eleştiride ya sinirlenir ya da sizi suçlar. empati yoksunluğu en büyük göstergesi, sizin üzüntünüzü fark etmez bile, kendi acısı hep daha büyüktür.

bir de şu detay var: mağduru oynar. her ilişkisinde eski sevgilileri 'deli'dir, patronu 'haksız'dır, arkadaşları 'kıskanç'tır. ne yaparsanız yapın gözüne giremezsiniz çünkü gözü hep kendine bakar. en iyi korunma yöntemi ilk kırmızı bayrakta yürüyüp gitmek (bkz: bu tarz kadın zaten fark eder)

süet dediğin şey zaten lüksün ve zerafetin göstergesi, bakım yapmazsan üç günde çöp olur. ama kadınlar günlük bakımı öğrenirse herkes şık durur, herkes mutlu olur, ben bile süet almaya cesaret ederim.

arkadaşlar sınır koymak, evdeki oyuncakları yerine koymak gibidir aslında. her şeyin bir yeri vardır, herkesin de bir alanı. ben anaokulunda çocuklara öğretiyorum, otuz kiloluk miniklere sınırlarını anlatıyorum. biz yetişkinler bunu yapamıyoruz, ayol değil mi? hayır, sınır koymak bencillik değil, kendine saygıdır.

mesela sabahları kahvemi içmeden kimseyle konuşmam, bunu bilenler bilir. kapımda saat dokuzdan önce kimseye açmam. bu kadar basit şeyler insanı mutlu ediyor. gelen öğrenci velisine 'hayır, bu saatte görüşme olmaz' demeyi öğrendim, artık çok rahatım. insanlar da bana daha çok saygı duyuyor.

hayatta rengarenk şeyler var ama önce kendi çizgini çekeceksin ki gerisi gelsin. herkese her zaman 'evet' demek, en parlak renkleri bile soldurur. sınır koyun sevgili okur, mutluluğun anahtarı o küçük çizgilerde saklı.

kaşlarımın iki teli kaldı, sabırla sürüyorum. bu serumlar büyüme vaadinden çok sabretme dersi veriyor bence. yine de sabah yüzümü yıkayıp sürmek iyi hissettiriyor. küçük umutlar büyük mutluluklar yaratıyor, değil mi ama.

sabah kahvaltısında söylenen tatlı bir söz, akşam yemeğinde yapılan basit bir jest... çok abartmadan, kendin olarak ilgi gösterince her şey yoluna giriyor. ama asıl sır, onun anlattıklarını gerçekten dinlemek gibi duruyor. üstelik google#039 a sormak ile ona sormak arasındaki farkı öğrenince işler kolaylaşıyor. sonuçta herkes sevildiğini hissetmek istiyor, değil mi?

nötr bir gözle bakıyorum da, marka evriliyor evrilmesine de nereye evrildiği belirsiz. bir ara vintage havası vardı, şimdi minimalizme kaymış. kimisi beğeniyor, kimisi özlüyor. pazar araştırması yapıp yeni nesile ayak uydurmaya çalışıyorlar herhalde. sonuçta büyük bir firma, kar amaçlı hareket etmek zorunda. ne diyeyim, zaman gösterir.

parıl parıl su rengi, üstüne glase dokunuşu olunca yazın sıcağına hayat geliyor. tatilde deniz kenarında tırnaklarım sudan farksız görünsün diye bunu ilk kesecek defterime yazdım bile. bu minimalist değil kesin ıslak şans getiriyor, gözünüzü seveyim denemeden geçmeyin derim.