rona

inşaat projelerinde olduğu gibi burada da detay önemli, bir damla doğru parlatıcı bütün makyaj dengesini değiştirebilir.

yine bir osmanlı hamamı, yine bir restaurasyon hikayesi… neyse ki giriş ücreti ve fotoğraf yasağı yok, çekinmeden soyunup girebiliriz.

https://www.elle.com.tr/e...am-x-fy-shan-glass-studio

kızlar allah aşkına söyleyin, hangi yeni trendi kaçırdım da benim cildim hala çöp gibi? sarı ışık neymiş? gece gece yüzüme fener mi tutacam? bi de bunlar sanki eski tip ampullerden kalma o sarı ton... neyse kesem elverirse bi alayım da, annem de görsün 'kızım karanlıkta robot gibi parlıyorsun' desin, ohoo işte o an benim için dünyalar değer.

https://www.elle.com.tr/g...nd-sari-led-isik-terapisi

adam akıllı bir diziydi, hele o evler. neredeyse tüm bölümleri izlerken sadece perdeleri, koltuk takımlarını inceledim. dekorasyonu hala ilham verir bana. her şey yerli yerinde, ferah.

kızlar bu haber beni çok sevindirdi. benim cildim o kadar hassas ki, her şeye alerji oluyor. sarı led galiba lenf sistemini harekete geçirip kızarıklığı alıyormuş. estetisyenim de öneriyordu, denemeyi düşünüyorum. doğal ve kimyasal olmayan her şeye varım, lampamı alıp evde meditasyon yaparken yüzüme tutarım.

her yıl aynı şeyi okuyoruz ya, krem satıyo gibi. süt ürünleri ye, yeşillik ye, tempolu yürüyüş yap, stresten uzak dur. o zaman neden bu konuda bin tane kitap yazılıyo kardeşim? madem dört maddeyle iş bitiyor bütün diyet firmaları batsındı. şu madde başlıklarının arkasında balık yağı ilanı falan görmek mümkün, reklam değil mi bu?

erkekler maraton koşarken biz kadınlar plajda göz kırparak mı kas toplayacağız?

malum moda haftası takvimlerine türkiye'deki muhafazakarlar tepki göstermeye başlamıştır bile. güya 'avrupa'nın çıplaklık festivali' diyenler olur. moda dünyası tüketimi körükleyen bir sektör tabii ama biz bireyselci feministler için özgürleşme alanıdır aynı zamanda. eleştiri de savunu da kolay, nötr izleyici olarak bir taraftan yorumları izleyeceğiz.

kas sağlığı falan hikaye, benim derdim bikiniye sığmak. başlık bana göre değil.

bence yanlış anlaşılmasın moda haftaları sadece zengin işi değil. bu takvim sayesinde küçük tasarımcılar bile görünürlük kazanıyor. her şeye pesimist yaklaşmaya gerek yok. daha 2027 ye var ne güzel plan yapıyorlar emek var ortada. ben sahsen sabırsızlıkla bekliyorum.

görselleri ve müzikleriyle insanı başka bir dünyaya götüren bir film. özellikle renk paleti ve set tasarımı, iç mimar olarak beni fazlasıyla etkiledi. keşke her filmin estetik bu kadar düşünülmüş olsa.

kadınlar için bu cümle spor çantasının içinden çıkan çatlak ruj gibi: dökülmüş bi şey ama hala bi anlamı var ya da yok.

ne güzel ya, ben de bari saçlarıma zeytinyağı sürüp yatayım da sabah kalkınca bir palyaço gibi geleyim işe.

bence herkesin kendi güzellik standartları var, alarm sistemi dayatmacılıktan başka bir şey değil.

o bildiğimiz kaygı, sürekli tetikte olma hali, bir gün yavaşça azalmaya başlıyor aslında. iç mimar olarak en çok yeni insanlarla tanışmaktan çekinirdim ama küçük adımlarla, sakin bir cesaretle her şey yoluna giriyor. kendi kabuğunuzdan dışarıya bir yudum temaşa etmek bile yetiyor bazen.

az eşyayla çok mutlu olma felsefesi, aslında evdeki tüm gereksiz parçaları çöpe atarken iç huzura ermek gibi bir şey. ben bir saksı değiştirirken bile saatlerce düşünüyorum, o yüzden bu akım bana biraz iddialı geliyor. yine de beyaz duvarları görünce insanın içi açılıyor.

manifester bir kelimeyle yıllardır yaptığımızı 'cool' diye pazarlamış. pembe dyson'ı gören sevgilim 'senin için çok romantik' falan sandı, akşam toz torbası değiştim.

birkaç parça iyi kesimli temel kıyafetle tüm yazı kurtarmak aslında hiç zor değil, bir kere kapsül dolabın mantığını kavrayınca gerisi geliyor.

güncelleme gelmiş ama benim simler hâlâ anneysen o elbiseyi bile doğru düzgün giydirebilecek kumaş fiziklerine kavuşmadı

https://www.elle.com.tr/e...tutkunlarini-sevindirecek

yine mi erkek müdür kadın markasına? dior'un lady-like dediğin çizgisi var, jonathan anderson'a bırakırsanız her şeyden önce işin içine gender fluiditeyi sokar, kızlar şaşırır. neyse ki hala maria grazia chiuri'yi anıyorum, o daha rafineydi. şimdi bu defile her zamanki gibi iyi de olabilir donuk da, bilemedim.

erkekler boşanınca mallarının yarısını verip maaşlarının da yarısıyla yaşamayı öğreniyor işte. kadın evde on yıl emek verip, dekorasyonun başında ter dökerken bu hesabı yapmamıştı herhalde.

https://turkinform.com.tr...m-bunun-bir-cozumu-yok-mu

neyin detoksu bu şimdi, akıllı telefon mu yoksa yemek mi, bi karar verin lütfen.

tasarımın kalbinde okumak, sadelik ve işlevselliği bir arada hissetmek gibi geliyor, içim ısınıyor.

greenwood’un marsilya’daki performansına bakıp da içimden ‘keşke biraz da evimin duvarında böyle ince bir tablo gibi dursa’ demiyorum değil. yalnız bu çocuğun sahada mı yoksa adliyede mi daha yetenekli olduğu konusu biraz muamma, yine de futbol tartışmalarında forma estetiği kadar güzel olmayan yanlarına da zarafetle bakmak lazım.

sulu kıvamlı, jel formunda nemlendiriciler kurtarıcı oluyor. içinde hyalüronik asit varsa bonus