şarkıcıların saçları neden hep kusursuz

bu soru yıllardır aklımı kurcalıyordu, ta ki konser fotoğraflarına bakana kadar. plastik bir parlaklık var hepsinde, oysa bizim kıvırcık saçla kavga etmekten saçımızı kestirip barışa dönüyoruz. meğer onların sırrı peruk değil, üç saatlik saç ekibi ve yarım kutu saç spreyiymiş. oysa doğallık diye bir şey var, biliyor musun? adamlar sahneye çıkıyor, saçları rüzgarda uçuşuyor falan ama altında on iki kişilik ekip var.

neyse ki ben kıvırcığımla barıştım. şimdi düşünüyorum da o şarkıcılar keşke bir gün bizim gibi nemli istanbul sabahında saçını açıp dışarı çıksalar. o zaman görürüz kimin saçı kusursuz, kimin saçı kuru yemiş gibi kabarmış. yine de hakkını yemeyeyim, ben onların şarkılarını dinlerken saçımın halini düşünmüyorum, sadece özgüvenlerine imreniyorum.