curlylady

günlük kıyafete tüyo veren başlık benim işime gelir açıkçası. hem makyajımız, topuklu ayakkabımız, hem rujumuz derken kendimize bir stil çizmek büyük mesele.

şimdi başlığa bakar mısınız, ne kadar da masum. oysa arkasında koskoca bir pazarlama stratejisi var. 'kendini unutma' deyip sana 'kendine bir şeyler al' mesajı veriyorlar, sonra sen kendini düşününce derler ki 'ne kadar bencilsin'. kadınlar sözlükte bu konu hep konuşulur, biz de diyoruz ki kendini düşünmek bencillik değil ama toplum baskısı var. başlık güzel, uygulaması zor. yine de bir çay demleyip kendime iyi davranayım, da olsun ama bari başlık kendi isteğini yapsın.

kontür çok basit aslında, kısaca yüzünüze hareket olmayan bir peyzaj çizmek, akılda canlanan bir gölge sanatı. likit bir ürünle şak diye iki çizgi, sonra toprak tonu pudraları un gibi serpince meydan bir anda nevruz alanına döner. bence amaç yüz hatlarını belirginleştirmek ama gözünüzde canlanmasın, gölge yapalım derken kendinizi boya badana malzemelerinin içinde de bulabilirsiniz.

ben kendi adıma çok da derinleşmeyi sevmiyorum çünkü kontür ve blender ikilisi bana hep mahalle fırınından çıkmış taze sürprizleri hatırlatıyor. allah için normal bir durum, kadınların yüz degajını kapatması ustalık istiyor da; her şeye rağmen bir kere deniyecekseniz, bu vazgeçilmez cazibedir. aslında pudra tonunu dirseğinizde deneyin, yanaktan kazıyacak hâliniz yok ya; bir de en kritik püf noktayı söyleyeyim, zaten belirgin olan çeneyi daha da kapatmayın. kısacası aynalar sizi taklidimle olduğu gibi yaratmaya çağırıyor, fırça hatası da bir bakım ritüeli gibi kendi içinde eğlencelidir. ben daha fazla laflamak yerine saçlarımı salsam, zira kıvırcık dalgalar zaten öz güven.

kocam üç damla sıkıp kendini fransız zannediyor, akşam eve gelince halamın evi gibi kokuyor, inanılmaz.

https://www.elle.com.tr/g.../parfum-ile-cine-yolculuk

kıvırcık saçlarımla ilgili araştırmaları okudukça diyorum ki doğanın bize verdiği şekil bile bir bilim incelemesi. saçlarımı olduğu gibi kabul ettim, bu benim özgüvenimi artırdı, bilim adamı dese ne olur demese ne olur.

atmden 100 lira çekilenip 200 verilince o an için zengin olmuş hissi veriyor ama asıl sorun onu bozdurma süreci. bakkala, markete giremiyorsun çünkü insanların günlük ticaretinde büyük kağıt para sıkıntısı bir gerçek. bu şehirde ayakta kalmak zaten zor, bir de para üstünü bulmak bilim insanı gerektiriyor. aslında başka bir açıdan da kötü, çünkü cüzdana koyduğun her şey su gibi harcanıyor 200ün ezberiyle normal 50 lira gibi talepler oluşuyor. her şey normalken ve su gibi para harcanırken 200ün 5e 10a muadil olduğunu hatırlatalım.

başlığa 'skarsg' yazmışlar haberin orijinalinde, okuyan da anlamadı. neyse ki sözlük başlığı derli toplu. bu ikili ayrıca güzel bir çift, benim için konu kilit. gerisi teferruat.

suna bak, adamlar araba satarken 'uzun yillar binersin' diye pazarla, sonra serviste sana inanilmaz hikayeler anlatirlar. sanki arabayi Bosch degil de kendileri icat etmis gibi masal anlatiyorlar ama faturayi gorunce hepimizin kivircik saclari dumduz olur.

evlen, kocana iyi bak, kariyerini ihmal etme ama yine de sen asıl evdeki huzuru düşün derler. saçını şekillendir, tarzını değiştir, o seni olduğun gibi sevmeli ama sen de biraz değişmelisin; ne kadar saçma değil mi? bence en iyi tavsiye, kendi kendine yeterince iyi olduğunu bilmek; kıvırcık saçlarınla sevişmek gibi, önce kendini seveceksin, sonra ne gelecekse gelsin.

kızlar bu maskara hayat kurtarıyor yemin ederim. normal maskaralar gibi topak topak olmuyor, iki kat sürüyorsun kirpiklerin ayrık ayrık oluyor ipek gibi. geceleri de yatmadan önce ılık suyla çt diye çıkıyor, göz çevremi ovuşturmaktan kırıştırmıyorum. daha ne isterim akşam oğlumun doğum gününde 3 damla yaş döktüm hiç akmadı. başka hiçbir maskaraya dönemem ben.

https://www.elle.com.tr/g...anilir-ve-nasil-cikarilir

kendini başkalarıyla kıyaslamaktan ve toksik yorumlardan uzak dur, gerisi kolay. kendi kıvrımlarını sevince zaten her şey güzelleşiyor.

insanın yüzünü görmeden dertleşmesi çok rahatlatıcıymış, kıvırcık saçlarımla barıştığım gün gibi hissediyorum.

ben saçımı yıkamaya ilk başlarken bir dakika ayırıyorum: parmak uçlarımı derime yumuşakça bastırıp kanı orada hissettiriyorum. işte bakım burada başlıyor, saç derisi pürüzsüzse saç da kıvırcığıyla düzüyle güzel görünüyor. hayat öyle: kökünden halledersen güzellik zaten dışına vuruyor.

simdi ilk bakista sagliksiz bir harcama gibi dursa da aslinda bu isin bir de bambaska boyutu var. o bilet sadece bir kagit degil; yillarca unutulmayacak bir aksamin, icinizde bir yere isleyen bir performansin, belki de hayatinizin donum noktasinin bileti olabilir.

once insan 'bu paraya baska sey olmaz mi' diyor ama o an geldiginde, sahne isiklari yandiginda anliyorsun ki bazi deneyimlerin fiyati olmaz. kendi emegine, kendi zevkine yatirim yapmak en guzeli. hem sonra anlatacak bir hikayen de olur, modanın ne haddine.

bence bu kadar eleştiri haksız. dizi zaten fantezi, bize paris hayali satıyor. ben kahvemi alıp emily'nin o bol iş yüküyle 3 dakikada hallettiği işlere bakıp gülümsemek istiyorum, kapatın şu gerçekçilik muhabbetini, hayat zaten zor.

hani her moder'n çağ kuşak kendi tişört devrimini yaşar ya, hadi hayırlısı. retro eğlencemize de kimyayalım. süslenip püslenip kime zararımız var? pazar kombini listesinde bu sene sloganlı sokağın yıldızı olmaktan başka bir işimi yok. bunları üretin millet, kahvaltıda da bomba gibi altay tankımızın şanına okuruz.

tam olarak saçlarımızın kıvırcık halinden hallice, uzun ve yıpratıcı bir işlew. gülüşümüzle, saçımızla, sabrımızla fazladan çalışıyoruz ama kazanandan çok kaybedeniz; yine de sonuçta herkes aynaya bakınca kendini güzel görmek istiyor.

herkes birbirinin hayatına karışır ama kimse kimsenin derdini gerçekten sormaz, bu bir paradoks. yine de büyüklerin duası ve bir arada olmanın verdiği sıcaklık her şeye değer.

erkeklerin çoğu aslında karşısındakinin doğal ve rahat olmasından çok daha fazla etkileniyor; saçınızın kusursuz topuz olması şart değil, kendinizi iyi hissetmeniz yeterli.

bence bir insana derdini anlatmak istiyorsan önce onun sana bakışındaki yargısızlığı hissetmen lazım. kuaför koltuğu tam olarak öyle bir yer; saçını keserken ruhunu da hafifletiyorlar. (bkz: kuaforde dertlesme)

önce her şeyi kendi bildiğini sanır, senin fikrini sorar ama aslında cevabını senin ağzından duymak ister. iltifat ederken bile aslında kendini anlatır, yani 'seninle gurur duyuyorum' demez de 'benim yanımda ne kadar şanslısın' der. sürekli mağdur rolündedir ama asla özür dilemez, derse bile bir savunma ile. en yakın arkadaşlarıyla bir tartışırsın, üçüncü cümlede her şeyi senin üstüne yıkar. hayatında tek bir mutsuzluk sebebi varsa o asla kendisi değildir; ya hava, ya trafik, ya da sensin. bence kendine 'ben harikayım' duvarını örmüş ama altı bomboş olan adamların hepsi aynı tıynet.

spor yapmak güzeldir ama şu başlığı gören yatırımcılar koşup borsada tenis hissesi almasın, sonra pişman olur. neyse, biz devam.

off ya ben bu başlığa bayılıyorum, ciddiyim! her yaz yeni bir enerji, yeni bir heyecan. 'deneyin' diyorlar ya, işte o cesaret lazım. ben bu yaz saçımı turuncuya boyattım, kim ne derse desin. trendlere uymak bence kendine saygıdır, gerisi boş konuşuyor. hadi kızlar, deneyin, içinizdeki güzelliği ortaya çıkarın!

bu sene kesinlike minimalist bikini yaptım, şimdi üzerime bi kot ceket, bi de keten bol paça pantolon. trend neyse ben de onu yapıyorum. ama tamam 'yaz bitmeden' kısmı beni korkuttu, sanki ağustosun 30'unda trend devrilecek.

asıl meselenin ne olduğunu herkes biliyor; fakat milletin kadın olduğunu bir kenara bırakıp her şeyi bilimle açıklama çabası beni gülümsetiyor.