sevgilimle sürekli kavga ediyorum

bu döngüyü bilirim; önce bir kıvılcım, sonra alev, sonra birden ortalık yangın yeri. sevgiliyle kavga etmek sanki evrenin bir dengeleme mekanizması ama şunu söyleyeyim, her seferinde barışma sarılması o belayı hak ettirmiyor. bir de tabii ki hep doğrusu onda değil mi zaten? avcı kadın sabrına sahip olsan bile erkeğin inat etme kapasitesi karşısında ister istemez eğiliyorsun. ama unutma, sürekli kavga eden çiftin bir eksiklisi vardır; bunu av tanrıçası gibi sakin gözlemleyince görüyorsun.
(bkz: barışmadansa parkta yürüyüş)