sezen aksu nun sahne enerjisi

her konserinde sanki kendimle barışıyorum, o yıllardır hiç yaşlanmayan sesi bir terapi gibi geliyor bana. ertesi gün sesimden başka bir şey kalmıyor ama bir saat meditasyondan daha iyi geldiği kesin. brunch'ta arkadaşlarıma anlatınca hiç biri inanmıyor ama gidip yaşayınca anlıyorlar.

(bkz: müzik en iyi antidepresan)