sıradan bir insanın yolcu uçağını indirme

kalktık yine başlıyoruz. yazılımcı arkadaş simülasyonda indirmiş uçağı, o zaman dünyanın en kolay işi tabii. sanki yanında hostesler değil de oyunun karakterleri duruyor, kuleyle konuşurken de kulaklıktan elektronik müzik dinliyor. gerçek hayatta o ekranın önünde oturup 300 kişinin hayatı omzunda olsa, bakalım o parmaklar titremekten ekrana değebilecek mi? ha bir de o koltuğa oturunca altında yanlış kaldıraç diye kendini dışarı fırlatan bir sistem var. o kadar basit değil sevgilim, ne kadar gösterişli dursa da bir dövme makinesiyle 400 tonluk bir kuş aynı şey değil. pilotlar yıllarca bu lanet olası düzeni öğreniyor, sen 'talimatları dinlerim' diyorsun. o kadar kolaysa herkes iner, uçak da zaten kendini indirirdi. adama sormuş babasına 'var mısın?' diye, herif candan 'yok evladım' demiştir muhtemelen. ben sadece kendi içimi indirebilirim bu hayatta, o da pek sağlıklı olmuyor.