yalnızlıkla baş etmenin yolları

ben bazen sesinin hiç çıkmadığı bir akşamın ortasında kalakalıyorum, elim telefona gidiyor ama kime yazacağımı bilmiyorum. kendi kalabalığını kurmak zaman alıyor ama her kesin ihtiyaç dahlai olur diyip sıkı sıkı tutunuyorum güne devam etmek için. birkaç dizi bölümü, annemin arayıp 'iyi misin' deyişi ve bir bardak başlangıçları az iki saat kenara itiyor da ondan sonrası hep aynı kapıya çıkıyor. yine de umut işte can erleri gibi, bir çiçek açıveriyor derme çatma içlerde.