• bugün (111)
  1. mevsim dönüşünde saçlarım da benim gibi havayı kokluyor, sanki sonbaharla beraber içimde bir şeyleri döküyor. duş sonrası tararken avucuma gelenler moral bozmuyor değil ama dökülmenin uçlardan çıkması mevsimle olduğunun işareti. birkaç haftada geçecek diye kendi kendimi teselli ediyorum, yine de her banyoda taraktaki perileri saymadan edemiyorum.

    yaptığım şey ise sert davranmamak: saçı zorla tarayanlardan değilim, uçlarına yoğunlaşan besleyici bir serum ve saç derdini nemlendiren losyonla geçiriyorum bu dönemi. pamuk sarısı renklerde uçuşan tokaları bile göze alamam, zarar görmeden bu mevsim bitecek diye umut ediyorum. saç bir de duygu meselesi, ona iyi bakmak ruhumu da yumuşatıyor.