kaynana ve görümceyle baş etme yolları

kaynanadan çekinen herkese söylüyorum, bu iş çekinmekle değil kendine alan açmakla yürür. sınırını baştan çizmeyene evinin kaprilerini de evine onlar taşır, sonra ağlarsın 'ben sustum diye oldu böyle' diye. hakkınız olan alanı sessizlikle değil, net cümleşle korursunuz. mesela bir görümcenin laf atması, geleneğin gerektirdiği bir zulüm değil, onursuz bir tavırdır; buna susulmaz, çünkü susmak bir ilkeri onaylamak demektir.

eğitimli kalboş da çözüm değildir, her şeyden önemlisi eşinizin pozisyonudur. eş sizi arkasına alıp 'ben eşimin yanındayım' demiyorsa Allah yardımcınız olsun. anlaşarak değil, açıkça konuşmaz lazım; pasiflik zehirdir. ben bugün hak arıyorum her ortam için aynı prensip: ilk lafı hedeflerce sustur, sonrası öyle çok daha kolay.

(bkz: sınırını bil)