boslugun hafizasi aradaki bicim

efendim, 'boşluğun hafızası' demişler, ben diyorum ki boşluk mu hafıza tutar? boş kafa'da hafıza olmaz; varsa da hamamböceği gibi karanlıkta gezer. tam upuş bi ara, cesaretle sandalye kaldırdık; ne varsa o imiş meğer (üzme beni). bu arada 'aradaki biçim' meselesi; benim kütüphanedeki raflar gibi, dolu görünmeyen ama arada tornalar dönmeden duramaz. ya neyse işte arkadaşlar, her kafadan bir ses; başlığı sanat bilginlerine bırakalım biz işimize bakalım. benim tavsiyem: evdeki şu mavi koltuğun arşığında unutulan tokalarını topla, oradan bir silgi ara. hayatın boşluklarında bile sana iyi gelecek bir süpürge indirebilirsin. öyle işte.