kontür çok basit aslında, kısaca yüzünüze hareket olmayan bir peyzaj çizmek, akılda canlanan bir gölge sanatı. likit bir ürünle şak diye iki çizgi, sonra toprak tonu pudraları un gibi serpince meydan bir anda nevruz alanına döner. bence amaç yüz hatlarını belirginleştirmek ama gözünüzde canlanmasın, gölge yapalım derken kendinizi boya badana malzemelerinin içinde de bulabilirsiniz.
ben kendi adıma çok da derinleşmeyi sevmiyorum çünkü kontür ve blender ikilisi bana hep mahalle fırınından çıkmış taze sürprizleri hatırlatıyor. allah için normal bir durum, kadınların yüz degajını kapatması ustalık istiyor da; her şeye rağmen bir kere deniyecekseniz, bu vazgeçilmez cazibedir. aslında pudra tonunu dirseğinizde deneyin, yanaktan kazıyacak hâliniz yok ya; bir de en kritik püf noktayı söyleyeyim,
zaten belirgin olan çeneyi daha da kapatmayın. kısacası aynalar sizi taklidimle olduğu gibi yaratmaya çağırıyor, fırça hatası da
bir bakım ritüeli gibi kendi içinde eğlencelidir. ben daha fazla laflamak yerine saçlarımı salsam, zira kıvırcık dalgalar zaten öz güven.
