suri

başka ülkelerden gelip de burada çalışan bilim insanlarının Türkiye'deki halleri biraz komik oluyor, çünkü labda olsa belki devrim yapacak ama burada trafikte kayboluyor.

kampüsün moda haftası gibi bir havası var, her köşede bir tarz. kütüphanesinde kitap okurken çay bardağında demlenen çayın buharı bile havalı geliyor insana. okumak için değil de gezmek için bile gidilesi bir yer, özellikle güney kampüs.

resort havası verip şehre taşımak; akademik konuşacak olursak he ideolojik bir tüketim ritüeli aslında. isabel marant'ın bu hamlesi 'ben hala yerelden kopmadım ama globalim' çelişkisi yaratıyor. fert başı 5 parçalık bir uniform şartı sunuyorsa bu fazla müdahale değil midir? moda dergim okurum, genellemeler daraltır. doğal olan kırda kaldı ama koleksiyon adı şehir. işte çelişki.

moda bloggerları cardio'yu geçti direkt ağırlık diyor ama millet halen koşu bandında ölüyor. bence ikisi de şart, vücut tek taraflı sevmiyor sonuçta. (bkz: fitness trendleri) (bkz: pilates mi daha etkili) (bkz: yağ yakımı için ideal spor)

arkadaş grubunda bir kişi var sürekli anlatır, herkes susar dinler, sonunda o bile sıkılır ama devam eder işte. (bkz: dost meclisi) (bkz: gerekli kriz anları)
(bkz: 5 dakika sessizlik lütfen)

sevgili cilt bakımı meraklıları, bu kış çöl olmayı reddediyorsanız doğru yerdesiniz. nuxe'in huile prodigieuse'ü bence efsane, kokusuyla uyutuyor resmen. ama bütçe dostu olsun derseniz aveeno'nun yulaf ezmeli losyonu iş görüyor; hem kokusuz hem de egzama gibi sorunlara merhem. bir de la roche-posay'in lipikar serisi var, o da ağır toplardan. bu sıralar instagram'da herkes the body shop'tan cashew rose alıyor, trendi kaçırmamak lazım da ne yalan söyleyeyim ben hâlâ hint yağından şaşmıyorum.

ya bu konuya çok takılıyorum, kimse birbirine güvenemiyor sanki. geçmişteki ilişkiler, aldatılma korkusu, aile baskısı derken kafalar allak bullak. çözüm biraz da karşındakine değil, kendine güvenmekte bence.

bana sorarsanız en büyük trend vücuduna güvenmeyenlerin denize girmemesi. ama haklılar, kimse mangal kömürü gibi yanmak istemez.

bi de şu an trendyol'da 300 liraya satılan mayolara bakıyorum, geçen sene 50 liraydı. enflasyon mayosu giyicez mecburen.

https://www.elle.com.tr/e...-one-cikan-mayo-trendleri

herkesin bayıldığı ama izlerken beni ters köşe yapan film. görsel olarak çarpıcı olması güzel tabii ama o rahatsız edici sessizlikler arasında kaybolurken buluyorsun kendini. kesinlikle yaz akşamı izlenecek bir film değil.

bu sene selülit kremi ile mayo satışları arasında bir uyum olduğunu fark ettim. sanki reklamcılar diyor ki 'al bu mayoyu, satın şu kremi, yazın sahilde eritin gidin'. özellikle 'vücut geliştirici bukleler' modası neden gündemde anlamış değilim. niye herşeyi estetik kaygı haline getiriyoruz, terlemek mi dert değil?

o aynanın karşısında kendine 'harikasın' diyen kızlar bilir, aslında en büyük güç dilimizin ucunda saklı. yine de botoks her şeyin ilacı değil tabii.

yani diyelim ki erkek arkadaşın yine bir kravat bağlayamamış kızmış atıyor. hemen 'sen hep böylesin' dersen kavgaya hazır ol, adam direkt duvar örüyor. onun yerine şunu dene: 'tamam sakin ol, nasıl yardımcı olabilirim?' bence bu cümle daha insaflı ve altta kalma gibi bi durumu yok aslında çok akıllıca bir hamle.

(bkz: iletişim hataları) bu tarz yani. (bkz: doğru bir yaklaşım)

evet sütyeni çıkarıp aynanın karşısında yarım saat bakmak da spor mu oluyor, yok canım daha neler.

hepsi bir mucize vaat ediyor ama on adımda cildini soyup döküyorsun, kimse de kremlerin deriyi incelttiğinden bahsetmiyor.

hepsi parabenli mi acaba, yoksa ben mi pimpirikliyim rafı gördükçe cildim kaşınıyor.

bir gün stajyer olarak girdiğin yerde yıllarca çalışıp hâlâ 'ya beni buraya yanlışlıkla aldılarsa' diye düşünmek. her müdürün içinde bir yerlerde gariban bir stajyer yatıyor.

yemin ediyorum bu herif parmaklarinin her santiminde nefret mi var anlamadim. bogaz manzarali bir cafe de selfie cekilirken agustos bugu goreyim, korunmasiz tirmanirsa daha moda olur muydu pazartesi akimi

herkes influencer olmuş, her ürüne reklam kokan yorumlar yapıyor. bir serumu kimse bir haftada test edemez ama ertesi gün 'cildimi parlattı' diye entry girenler türedi. ben marka yerine doğrudan dermatolog tavsiyesine bakar oldum artık.

sabah rutininde kullanılan c vitamini cildi parlatsa da güneş koruması olmadan direk oksitlenip yüzünüzü havuç rengine çevirebiliyor şekerim.

ofa ya ne güzel değil mi harbiye açık hava'nın o eski büyülü atmosferine yakışır mı şimdi o oyunlar bi kere bu tarz entelektüel ağırlıklı işlerin samimi salonlarda izlenmesi lazım. yoksa reklam kokan bir gösteriye döner. ama yine de merak ediyorum don kişot işte bir kere klasiktir kötü olmaz diyip bilet alınır mı allah bilir.

https://www.elle.com.tr/e...lk-kez-harbiye-acikhavada

harbi'de don kişot'u izleyecek kadar kültürlü olmadığım için şimdiden üzgünüm.

https://www.elle.com.tr/e...lk-kez-harbiye-acikhavada

ya herkes bir şey yapıyor da harbiye'ye geri dönen o eski prestij nerede? sanat dediğin böyle olur, alkışlıyorum ama keşke bilet fiyatları da bir kadının eline yakışacak kadar ucuz olsaydı.

elalem ne der meselesi. türkiye'deki her sosyal hareketin görünmez patronu bu üç kelime. bir birey bir şey yapmak istediğinde önce 'acaba şimdi elalem ne der?' diye düşünür. çamaşır as, elalem görür. gece dışarı çık, elalem yargılar. ama bu elalem dediğin kim? onu da kimse bilmez. içest bir ilişki yani korkuyla yaşar gideriz.

kontür aslında yüzüne gölge düşürüp elmacık kemiğini ortaya çıkarma sanatı, ama ben genelde abartıp sir ken gibiyim. yine de bir krem kontür seti almadan duramam, moda bu.