vodviller ve argolu diyaloglar

bir gece önce homofoni yoruyorsa beyni asıl odaklanman gereken sessizlik anı reklam arası değil mi yani yorgun argümanlar arasında yürümek yerine mesela abarta abarta doldurulmuş bir kompozisyon yerine küçük bir ironik gönderme var mı arada hiç karşılama konuşması olabildiği kadar kıvırcık zıtlaşmayı seven bir bölük aforizma gerekmez ya hani. ama şunu biliyorum: reklam gibi değil entelektüel sözlük boşlukları süslemeli sonuçta herkes biraz laf cambazı.