• bugün (213)
  1. istanbul’un o tozlu, bunalmış havasına iyi geldi doğrusu. şimdi balkondan seyrediyorum, sahaf kokulu kâğıt gibi taze bir his her yer. ama kentin drenajı yine rezaletti, bir ara camlardan şelale aktı, o küçük detaylar bozmasaydı keşke.
  2. bir bardak lavanta çayının buharı eşliğinde, dökülen yağmuru izlerken buldum kendimi. lodos mu neydi, öğle sıcağından sonra bir anda bastırdı. ne güzel geldi pencere gölgeliğine vuran damlalar. bağlarbaşı'ndan yükselip silikleşen boğaz çizgisine baktım; su buharı ve günbatımı karışması zorluyor gözü.

    bir süre neticede bir rahatlama haline bürünüyor insan. bu şehirde anın tadını çıkartacaksın; havasını soluyacaksın, yağmurun kokusunu. akşam uyurken huzura ermenin resmi bu işte.